over ons
Nick Mol
Nick Mol
" Alles begon als jonge knaap op vakantie bij mijn familie landbouwers in Heuvelland. Een tijd om te ravotten en tijdens het drukke zomerseizoen ook een handje te helpen met de aardbeienpluk. Op de akkers vonden we altijd wel de sporen van het verleden terug: koperen obuskoppen, kogels, loden shrapnelkogels, flesjes een afgebroken roestige bajonet,... Vanaf toen was mijn interesse gewekt in "de Groote Oorlog”. Vaak op sommige meters van elkaar vonden we Duitse en Engelse lege kogelhulzen. In mijn fantasie beleefde ik wat er toen moest gebeurd zijn. Voor mij een avontuur maar helaas toen ( nu 100 jaar geleden) bittere werkelijkheid.

Eind jaren negentig volgde ik lessen fotografie. Tijdens één van die 5 jaren academie kregen we als thema "Landschap". Ik gebruikte foto's van WO 1, zocht de locaties op en fotografeerde de huidige landschappen. Beiden werden samen in één geheel gepresenteerd. De spontane foto genomen op 11 november 1998 toen 80 jaar na de wapenstilstand zal me altijd bijblijven. Een blijvende zoektocht naar foto's die een verhaal kunnen vertellen is mijn uitdaging en drijfveer. Soms is de opname in één oogopslag gemaakt maar vaak is het wachten of terug keren om de juiste "shoot" te nemen.

Eind 2010 kwam het idee om foto's te nemen die verwijzen naar "de Groote Oorlog". Om stil te staan bij wat er nu nog doet herinneren aan deze periode. In het begin uitsluitend in zwart wit maar in de loop der jaren ook af en toe in kleur. Sommige beelden kunnen enkel in kleur de juiste sfeer of bedoelde stemming uitdrukken. De ambitie is om rond dit thema door te gaan met fotograferen tot de volledige 100 jaar na het staakt het vuren.

Als lid van de WFA ( Westen Front Association) leerde ik oa. Philippe Delameilleure kennen. Samen besloten we dit project uit te werken,...
Nick
Philippe Delameilleure
Philippe Delameilleure
" Al van zover ik me kan herinneren ben ik geboeid door geschiedenis, op school was dat dan ook mijn lievelingsvak! Hoewel ik een brede interesse heb in ons verleden, is de Eerste Wereldoorlog toch een periode die mij persoonlijk bijzonder aanspreekt. Als kind hoorde ik vaak het verhaal van mijn overgrootvader Georges die vermist was in “14-18”! Men wist dat hij gesneuveld was, maar zijn graf werd nooit terug gevonden! Ondertussen was ik zelf gaan zoeken, en nee, ik heb hem ook niet gevonden. Maar via zijn militaire dossier ben ik toch meer te weten gekomen.

Hij was soldaat bij de Jagers te Voet en zijn eenheid streed in oktober en november 1914 in de IJzervallei. Op 10 november 1914 streed hij met zijn eenheid, aan de zijde van o.a. de Franse Marine fuseliers, in de hel van Diksmuide. Op de dag dat Diksmuide in Duitse handen viel eindigde ook het levensverhaal van Georges Valcke uit Menen. Hij sneuvelde op 10 november 1914 en werd vermoedelijk door de Duitsers ergens in de regio van Diksmuide begraven. Werd zijn graf vernietigd of ligt hij als onbekende begraven op de Belgische begraafplaats van Keiem? Iedere keer wanneer ik door Diksmuide rij, stel ik me diezelfde pertinente en onoplosbare vraag “Waar zou hij liggen?”

Via dit gezamenlijk project met Nick wil ik hem, maar ook alle andere vermisten, eren en herinneren.
Philippe