Ariburnu Turkije.
The Beach Cemetery'The Man with a Donkey'.
Ariburnu Turkije.

The Beach cemetery bevind zich in het gebied dat in 1915 bekend was als Hell Spit, het situeert zich aan de zuidelijke punt van Anzac Cove, de graven liggen tussen de Kelia - Suvla Road en het strand. Op de dodenakker rusten 369 commonwealth slachtoffers van de desastreus verlopen campagne in Gallipoli. De markantste figuur die zijn laatste rustplaats hier kreeg was John Simpson, zijn strijdmakkers noemden hem ‘the Man with a Donkey’ of ‘Simpson en zijn ezel’.

 

John Simpson Kirkpatrick (6 juli 1892 - 19 mei 1915) werd geboren in Shields in County Durham (GB), maar verhuisde later naar Australië. Kort na het uitbreken van de oorlog, op 25 augustus 1914, nam hij dienst in het Australisch leger onder de naam van John Simpson (de naam van zijn moeder). Het jaar nadien trok hij mee met de ANZAC troepen naar Gallipoli. Hij diende als private ( soldaat ) bij het medische corps van het Australische leger (3rd Field Ambulance) en lande op 25 april 1915 op Anzac Cove.

 

Simpson werd bekend als de brancardier met zijn ezel. John gebruikte inderdaad een van de aangevoerde ezels die meegebracht waren om water te vervoeren. Samen met zijn ezel vervoerde hij dag en nacht gewonden van de gevechten in Monash Valley naar het strand van Anzac Cove. Ondanks het permanente gevaar van de op de loer liggende Turkse sluipschutters en onder de massa’s exploderende shrapnelgranaten zette hij zijn werk verder. Hij gebruikte minstens vier a vijf verschillende ezels, gekend als Duffy No.1, Duffy No 2, Murphy, Queen Elisabeth en Abdul. Sommige van die ezels werden gedood of verwond tijdens John acties. Andere brancardiers begonnen Simpson na te doen en gebruikten ook ezels.

 

Drie weken na de landing, op 15 mei, lanceerden de Turken een massaal tegenoffensief. 45.000 turken vielen de geallieerde frontlijn aan, ze moesten de indringers terug in zee drijven. De aanval mislukte. Het was op het einde van die aanval dat John zich samen met zijn lastdier op weg begaf via de bergkloof richting Courtney’s Post, waar het gevecht het hevigst was geweest. Het was zijn gewoonte om te stoppen bij de bewaakte waterpost en om er te ontbijten. Die dag was hij vroeg, het ontbijt was nog niet klaar. “Niet erg,” reageerde Simpson, hij zette zijn weg voort en riep, zorg dat ik een goed maal krijg als ik terug kom!” John pikte een gewonde man op en zette hem op zijn ezel en keerde terug naar het strand. Op zijn terugweg ontmoette hij Priviate Langoulant, Lance Corporal Andy Davidson en Private Mahoney, de drie mannen waren oude bekenden van John en dus nam hij rustig de tijd om een praatje te slaan met zijn pals (kameraden). Na de babbel trok hij verder , onderweg riep Signaller (seingever)  Benson , die verscholen en ingegraven zat langs het  pad,  hem toe: “Pas op voor die mitrailleurschutter. Hij heeft deze morgen al enkele knapen neergelegd!” John wuifde dankbaar lachend terug en vervolgde zijn weg. Enige ogenblikken later begon de Turkse mitrailleur te ratelen. John werd geraakt in de rug! De kogel vloog er via zijn maag weer uit, hij was op slag dood.  De kracht van de kogel tilde hem op en plofte hem dan neer op de grond. De makkers met wie daarnet een praatje sloeg snelden hem ter hulp, maar het was te laat. De man op de ezel werd een tweede maal gewond en op het moment dat hij naar de nek van de ezel graaide verloor hij het bewustzijn. De bevreesde ezel, die nog steeds de gewonde man op de rug droeg, liep verder naar beneden naar zijn gewone bestemming, naar No.2 Dressing Dugout (uitgegraven verbandpost). Daar hielp Padre (aalmoezenier) C.J. Bush-King de gewonde van het lastdier te tillen. De padre vertelde later:” Ik draaide de ezel om. Ik sloeg op zijn romp en het keerde traag terug van waar het kwam, ik volgde. Het stapte traag voorwaarts op het pad dat ze kende door gewoontevorming. Wanneer we de gevaarlijkste plaats van het pad bereikten, lag daar het Lichaam van Simpson.”  John werd nog de zelfde avond begraven op het strand van Hell Spit. Private Johnson timmerde een simpel houten kruis met daarop de inscriptie “ John Simpson”.

 

Padre George Green, die de begrafenisceremonie van Simpson leidde zei: “Als er ooit een man was die het Victoria Cross verdiende, dan was het Simpson.”Zijn sectie-sergeant, sergeant Hookway zei over hem: “ een grote zeer gespierde man, slechts 22 jaar oud en toch werd hij direct geselecteerd als brancardier… hij was te menselijk om een parade soldaat te zijn, en hij had een grote hekel aan discipline,  maar hij was niet te lui om het gezwoeg op handen en voeten van vorming of andere militaire taken te ontlopen.”  Eigenlijk begon de legende van ‘the Man with te Donkey’ pas bekendheid te krijgen na zijn dood. Zijn verhaal werd opgeklopt en gebruikt voor propaganda om rekruten te werven en ook voor politieke doeleinden.

 

In de loop van de jaren zijn er verschillende pogingen en aanvragen geweest om John Simpson Kirkpatrick postuum het Victoria Cross toe te kennen. Maar dat lukte niet. Een officieel onderzoek heeft uitgewezen dat Simpson niet uitzonderlijk moedig was en dat er geen te justificeren reden was om hem een VC toe te kennen. Uit het onderzoek bleek ook dat de andere brancardiers uit John’s medische eenheid even moedig te werk gingen. John wordt wel herdacht op schilderijen en met een bronzen beeld in het Australische Oorlogs Memoriaal in Canbera.  Van john werden meerder beelden gemaakt, maar hij werd ook afgebeeld op een postzegel die de 50ste verjaardag van  de landing op Gallopoli herdacht.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Meer artikels
Kerkhof Vladslo. 10-07-2017
Vladslo (Diksmuide) Belgiƫ.

Op het gemeentelijk kerkhof van Vladslo, nabij  de kapel voor oorlogsslachtoffers, vinden we een  dubbelgraf waarin de stoffelijke resten van twee Belgische vliegeniers rusten.

lees meer ...
De Portugese Nationale Begraafplaats. 09-04-2018
Richebourg Frankrijk.

Niet ver van het Indian Memorial van Neuve-Chapelle langs de D947, tussen La Bassée en Estaires, valt een witte muur met daarin een imposante poort ons op.

lees meer ...
Belgische militaire begraafplaats Houthulst. 29-01-2018
Houthulst Belgiƫ.

Het beruchte bos van Houthulst was bijna de ganse oorlog in het bezit van de Duitsers, en werd uitgebouwd met allerlei Duitse installaties en verdedigingswerken, in en rond het bos werd ook een netwerk van spoorlijnen aangelegd.

lees meer ...