Helles Turkije.
Son Ok Aniti. (Last Arrow Memorial)
Helles Turkije.

Het drie meter hoge monument, Last Arrow,  werd gebouwd in 1948. Het werd opgericht om de Turkse militairen die stierven tijdens 3de Slag bij Krithia te herdenken. Velen van hen rusten nu in de nabij gelegen ongemarkeerde graven.

 

De 3de Slag bij Krithia (Kérévés Dere) werd uitgevochten tussen 4 en 6 juni 1915. Een gezamenlijke geallieerde troepenmacht van circa 30 duizend man trok hier ten aanval. Maar de Turkse troepen lieten zich net als bij de twee eerste aanvalspogingen niet zo eenvoudig opzij zetten.

 

De aanval begon, op de middag van 4 juni’15, na het laatste artilleriebombardement. In het bombardement zat een pauze, zo hoopte men de Ottomanen terug naar de loopgraven te lokken en die dan met het hernemen van de bombardering te decimeren. Aan de  linkerkant werd de aanval van de Indische Brigade al vlug afgestopt, uitgezonderd langs de Egeïsche oever waar de 1e compagnie van het 6e bataljon Gurka Rifles er in slaagden om te vorderen. Het 14e bataljon van het King George Own Ferozepore Sikhs Regiment, vorderde via het gebied van Gully Ravine, maar deze werden bijna uitgeroeid, ze verloren 380 van hun 514 man en 80% van hun officieren.

Het 2e bataljon van het Hampshire Regiment (29e divisie) die vorderde via Fir Tree Spur naast Gully Ravine, slaagde er in om te vorderen, maar doordat ze het contact verloren hadden met de Sikhs aan hun linker kant werden ze gedwongen om zowel de kant van het ravijn als ook hun voorkant te verdedigen. Op andere plaatsen werd de 29e divisie met zware verliezen opgehouden, vooral bij Turkse versterkte steunpunten die het bombardement ongeschonden hadden overleefd.

 

De vooruitgang van de 42e divisie was volgens Gallipoli normen, succesvol. Ze bereikte al vlug het eerste objectief van bestaande uit Turkse loopgraven en vorderde nadien nog zo’n 900 meter. Deze aanval werd uitgevoerd door de 127e (Manchester) brigade die zich door de verdediging van de 9e Turkse Divisie bokste en er 217 gevangenen nam.The Royal Naval Division (RND) die ook vooruitgang boekte werd geleid door de 2nd Naval Brigade die er op haar beurt in slaagde om Turkse loopgraven te bereiken en te veroveren. Wanneer de tweede golf, het Collingwood bataljon, probeerde om verder op te rukken werden ze rechts, waar de Franse vooruitgang had gefaald, onder vuur genomen vanuit Kereves Dere. Het bataljon werd uitgeroeid! Verdere pogingen om het tweede objectief te bereiken verliepen succesvol, maar die positie was onhoudbaar; zo moesten de RND eenheden binnen een paar uren terugtrekken tot op hun starpositie.

 

In het centrum van de aanval kende de 42e Divisie succes maar op de overige plaatsen was het een mislukking. Hoe moest men de reserve troepen inzetten? Als men deze inzette om het succes in het centrum uit te buiten dan kom men misschien de Turken op de  flanken verjagen , maar  er was ook  risico, men kon er namelijk een kwetsbare frontboog creëren. De legerleiding besloot om de flanken te versterken en de aanval te herhalen, vooruitgangen van de RND in Achi Baba Nullah werden opgeheven. Verdere aanvallen langs Gully Spur en Gully Ravine mislukten.

 

Om 16.00 uur beval men de troepen om zich in te graven en om hun posities te consolideren, maar dat viel samen met de tegen aanval van de Turkse reserves tegen de Manchester Brigade in het centrum. Binnen het uur werd Brigade  vanuit drie kanten aan gevallen, ze kreeg het bevel om zich eventueel terug te trekken. Tegen het einde van het gevecht lag hun front lijn zo’n 180 a 230 meter voor hun startpositie.  De objectieven van de 3de Slag bij Krithia waren meer haalbaar geacht dan de vorige pogingen, maar het eindigde  terug in een mislukking. De volgende dagen 5en 6 juni voerden de turken nog zware tegenaanvallen uit , ze wildden hun vijand terug in zee drijven, maar die hielden stand.

 

Er groeiden nu nog meer twijfels over de operatie in Gallipoli. Weer sneuvelden er duizenden geallieerden zo’n 7000 Fransen en Britten.  De turken verloren 5000 man. Ondanks moedige strijd met grote verliezen en nieuwe landingen aan de westkant van het schiereiland werd er echter niets bereikt door de geallieerde troepenmacht. De stad Constantinopel viel niet, men kwam zelfs niet in de buurt.

 

 

Turkse mitrailleurschutters.

 

Meer artikels
Londsdale Cemetery ' Love is Eternal and Lives For Ever' 11-09-2017
Authuille Frankrijk.

Na de oorlog besloot de Britse Imperial War Graves Commission (vanaf 1960 de Commonwealth War Graves Commission)  om de graven van de al dan niet geïdentificeerde militairen te voorzien van uiterst eenvoudige grafstenen, zij spraken van “a uniform headstone”.

lees meer ...
Belgische Militaire Begraafplaats Hoogstade. 01-05-2017
Hoogstade (Alveringem) Belgiƫ.

Omdat  zoveel Belgische militairen stierven in het veldhospitaal Clep werd  in april 1915 op de grond van de kerkfabriek een nieuwe begraafplaats aangelegd langs de Brouwerijstraat bij de dorpsplaats van Hoogstade.

lees meer ...
Lichtfront 'Georges Valcke'. 03-11-2014
Diksmuide Belgiƫ.

Op 17 oktober 2014 organiseerde de provincie West-Vlaanderen het Lichtfront, dit was een groots en participatief project met 8400 fakkeldragers.

lees meer ...