Zillebeke ( Ieper) België.
Keltisch kruis 'Keith Rae' nabij Sanctuary Wood Cemetery.
Zillebeke ( Ieper) België.

De nacht van 29 op 30 juli 1915 werd beheerst door een onheilspellende stilte. De sector Hooge werd verdedigd door de 41e brigade van de 14e divisie.  In de nacht van 29 juli zaten in de voorste lijn het 8e bataljon van de Rifle Brigade en het 7e bataljon van de King’s Royal Rifle Corps (KRRC). De Rifle Brigade hield de krater en de KRRC zaten daar rechts van.

 

Op 30 juli 1915 om kwart over drie, begon de zorgvuldig voorbereide Duitse aanval. Vanuit zes straalpijpen spoot men straal na straal vloeibaar vuur over de Britse stellingen. Op dat zelfde ogenblik kwam er gedurende drie minuten een intens artilleriebombardement op de Britten neer. Het 2e peloton van de A-compagnie van de Rifle Brigade, die aan de linkerkant in de krater in stelling lag en ook een peloton van de C-compagnie aan de rechterkant werd het eerst getroffen door het vuur. Over het 270 meter open terrein tussen de Britse eerste lijn en de ondersteuningslijnen in Sanctuary Wood en Zouave Wood weerklonk een spervuur van geweren en mitrailleurs. Daarna was het zover de Duitsers vielen massaal aan.

 

Luitenant G.V. Carey, gelegerd in de A-compagnie bij Hooge, was ooggetuige van de vlammenwerperaanval: “ Plotseling was er een sissend geluid, een heldere roze gloed boven de krater verlichtte het terrein. Toen ik opkeek, zag ik drie of vier afzonderlijke vuurstralen, precies een aantal krachtige brandslangen die water spuiten, maar die nu met vuur over mijn eerste loopgraaf spuiten. Hoe lang dit duurde, is onmogelijk te zeggen, waarschijnlijk niet langer dan een minuut, maar het effect was zo angstaanjagend dat ik voor enige tijd niet in staat was behoorlijk te denken. Ongeveer twaalf man van het 2e peloton was alles wat ik aan manschappen kon vinden. Zij die oog in oog kwamen met de vlammenwerperaanval, werden nooit meer gezien.”

 

Het merendeel van de mannen van de Rifle Brigade werden overlopen, de anderen  trokken zich terug. De Duitsers achtervolgden hen niet maar consolideerden hun posities aan beide zijden van de krater. De gehele sector van de KRRC ging verloren op een heel klein stukje land na.

 

De Duitsers brachten hun vlammenwerpers naar voren, maar konden ze niet meer gebruiken omdat er geen doelen op korte afstand waren. Bovendien was er snelvuur op het bedienend personeel van de vlammenwerper door overlevenden van de A-compagnie. Tegen 9.00 uur hielden de overgeblevenen, versterkt met een compagnie van de KRRC, een lijn langs de noord zoom van Zouave Wood. De Duitsers verrasten de Britten totaal en het gebruik van de vlammenwerper was niet alleen zeer effectief tegen de directe omgeving, maar terroriseerde ook de troepen iets verder naar achteren. 

 

Het aantal dat door het vuur gesneuveld waren viel wel mee de meesten konden het vuur ontwijken door simpelweg te bukken, maar de Duitse infanterie zat vlak achter de vlammenwerpers aan en die neutraliseerde de Britten die nog schuilden voor de vlammen.

 

De vlammenwerper was onderdeel van een grotere aanval. De Duitse troepen vielen het gehele front van de 41e brigade aan. Maar de enige sector waar men werkelijk terrein won, was daar waar de vlammenwerpers werden ingezet, dus aan weerszijden van de krater. De Duitsers kwamen daarmee op een hoger gelegen stuk terrein en de Britten besloten om die grond meteen terug te veroveren, mede omdat de positie in Zouave Wood anders onhoudbaar zou worden. Nog dezelfde dag en met een beperkte artilleriesteun gingen vier bataljons, om 15.00 uur, over de top. De vijandelijke mitrailleurs vaagden hen weg! Velen van hen crepeerden op het eigen prikkeldraad, geen één kwam verder dan 40 meter buiten de zoom van Zouave Wood. De aanval stokte en de verliezen waren bijzonder zwaar. Onder de gesneuvelden bevond zich ook luitenant Gilbert Talbot (naar wie het 'Talbot House' in Poperinge werd genoemd ). De latere VC-drager kapitein Chavasse kreeg voor zijn heldhaftig optreden bij Hooge het Military Cross. 

 

Eén van de andere gesneuvelden die dag was Second Lieutenant (onderluitenant ) Thomas Keith Hedley Rae (8/Rifle Brigade). Hij was er de bevelhebber van een peloton van de C compagnie. Men vertelde achteraf dat hij, hoewel hij verbrandt en gewond was, op de borstwering van zijn loopgraaf stond te vuren op de naderende Duitsers. Keith was afkomstig uit Birkenhead en was 25 jaar oud toen hij sneuvelde. Hij heeft geen gekend graf, zijn naam staat wel  vermeld op de Menenpoort. Het Keltische kruis op de bovenstaande foto staat nu sinds 1966 naast de Britse begraafplaats Sanctuary Wood Cemetery, maar oorspronkelijk stond het bij het Hooge Crater Cemetery waar het in mei 1921 werd onthuld (andere bronnen vermelden dat het kruis op de grond van het Kasteel Hooge aan de andere kant van de straat stond en dat het pas in 1968 werd verplaatst).

 

 

 

Meer artikels
Sanctuary Wood 'Shrapnels'. 03-10-2016
Zillebeke (Ieper) België.

De Dienst DOVO (- Dienst Opruiming en Vernietiging Ontploffingstuigen) van het Belgisch leger gevestigd in Houthulst houdt zich bezig met het opruimen van munitie uit de Eerste Wereldoorlog.

lees meer ...
100 jarige herdenking Slag om Merkem 16-04-2018
Merkem België.

In de lente van 1918 voerden de Duitsers opnieuw een doorbraakpoging uit.

lees meer ...
Black Watch. 23-01-2017
Zonnebeke België.

De rijke geschiedenis van het Schotse Black Watch Regiment vindt haar oorsprong in 1725.

lees meer ...