Ablain-Saint-Nazaire  Frankrijk.
Duitse geschutskoepel.
Ablain-Saint-Nazaire Frankrijk.

Ablain-Saint-Nazaire kreeg het in 1915 net als haar aanpalende buurgemeente Souchez heel hard te verduren. De twee gemeenten, net als de rest van de regio, werden de prooi van de gevechten in Artesië (Frans: Artois). Hoewel het vijandelijke front op 12 oktober 1915 nog steeds niet doorboord was viel de strijd in de Artois stil. De strijders waren uitgeput. De aanhoudende regen verlamde er de bewegingen van de troepen, zette alles onder water en zorgde ervoor  dat de modder de loopgraven binnenstroomde.

 

 

Galtier-Boissière beschreef in zijn boek “Un hiver à Souchez (1915-1916)” een apocalyptische blik van het dorp en haar regio, de vrije vertaling vertelt ons het volgende:

“Plotseling, achter een sinister bosje waarvan de bomen door granaatscherven afgeknot zijn en als een leger van groteske bezemstelen naar de hemel wijzen, verschijnt Souchez voor ons… Het landschap is er zo afschuwelijk en zo onnatuurlijk dat ik me afvraag of ik niet droom, het is een aanblik van een infernale nachtmerrie, het lijkt op een luguber decor als in een aantal horrorverhalen van Edgar Allan Poe. Dit zijn geen ruïnes, er is geen muur meer, geen straat meer, geen vorm meer. Alles werd verpulverd, genivelleerd door de voorhamer. Souchez is slechts een walgelijke pap van hout, stenen, botten, gemalen en gekneed in de modder. Net als na een schipbreuk op zee liggen er hier schroothopen verspreid op een tapijt van glinsterende modder. Deze ruïnes stinken naar de dood. Wanneer Souchez ophoudt met het toneel te zijn van een dagelijkse strijd dan voltooid het water het werk van het vuur, de kleine rivier die op sommige avonden rood stroomde, revolteert zich, komt uit zijn bedding en probeert er de puinen te verzuipen. Enkele stukken ruïne verschijnen er eenzaam uit de modder, ..." toch blijven de vijandelijke granaten genadeloos rommelen in de ingewanden van het vermoorde dorp... "

 

 Jean Rouaud schreef in zijn roman “Les champs d’honneur ”, die gebaseerd is op de schrijfsels en anekdotes van zijn grootooms Joseph en Emile die beiden omkwamen in 1916, het volgende:

"... De verlaten lijken verzakken beetje per beetje in de klei en glijden naar de bodem van een granaattrechter, binnenkort liggen ze begraven onder een aarden wal. Tijdens een aanval bots ik op een half ontgraven arm, een voet, en val neus aan neus op een lijk, ik vloek tussen de tanden, tussen de mijne en die van de dode. Het pootje lap van die dode was een onaangename ontmoeting. Maar we maken van de gelegenheid gebruik om de identificatieplaatjes van de massa doden van rond hun nek te rukken, zo besparen we hen een anonieme toekomst zonder herinnering. Precies of het voor een onbekende militair minder erg is dat hij zijn leven verliest dan zijn naam.”

Meer artikels
Tranchée de Calonne 'Het Franse massagraf met Alain Fournier'. 22-09-2014
Saint-Remy-la-Calonne. Frankrijk.

Hoewel de naam een loopgraaf doet vermoeden is de  'tranchée de Calonne'   een bosweg,  van ongeveer 25 km lang en loopt tussen Mesnil-sous-les Côtes en Vigneulles-lès-Hattonchâtel  (Lorraine Fr). In de 18e eeuw liet Charles Alexandre de Calonne, deze weg aanleggen als rechtstreekse verbinding naar zijn kasteel, hij was de minister van financiën van Lodewijk XVI. In WO 1 werd er langs deze weg op verschillende plaatsen gevochten.

lees meer ...
Lankhof Farm Bunkers. 17-11-2014
Voormezele- Zillebeke. België.

 Langhof farm, gelegen op het grondgebied van Voormezele,  dankt zijn benaming aan het 'Château de Langhof', een herenhuis dat vanaf de 17e eeuw werd gebruikt door de Ieperse bankier Adrien Destamaudt.

lees meer ...
Giavera British Cemetery ( Cimitero Britannico di Giavera del Montello ) 11-12-2017
Giavera ( Montello ) Italië.

De Italianen die sinds mei 1915 meestreden aan geallieerde zijde kregen aan hun front, tussen november 1917 en november 1918, de steun van troepen uit het Gemenebest en Frankrijk.

lees meer ...