Lille Frankrijk.
Monument aux Fussill├ęs Lillois.
Lille Frankrijk.

In het Franse Rijsel werd in 1929 een monument opgericht ter nagedachtenis van vijf mannen die tijdens de oorlog in de stad werden gefusilleerd. Deze mannen zijn van links naar rechts: Sylvère Verhulst, Ernest Deconinck, Georges Maertens en Eugène Jacquet het vijfde slachtoffer die liggend afgebeeld word is Léon Trulin.

 

 

 

Léon Trulin was een Belgische jongen (Ath 1897- Rijsel 1915) die samen met zijn familie in Rijsel woonde en na het uitbreken van de oorlog naar Groot-Brittannië trok om zich in te lijven bij het Belgische leger. Maar Léon had in de fabriek waar hij voordien werkte een zwaar ongeval gehad. Hij had acht maanden nodig gehad om te genezen en werd te gevolge hiervan door de militaire arts om medische redenen afgekeurd. Léon werd dan wel geen militair maar aanvaarde toch om inlichtingmissies uit te voeren. Hij kwam een aantal keren naar Noord Frankrijk. Daar nam hij, met een fototoestel die hij ergens op de kop getikt had, foto’s van de vijand en richtte samen met zijn kameraad Raymond Derain het netwerk “NoeL Lurtin” (anagram van zijn naam) op, ook de benaming “Léon 143” werd als schuilnaam gebruikt.

 

Van over Ath naar Brussel, Antwerpen en vandaar naar de Nederlandse grens brachten ze waardevolle inlichtingen over naar de geallieerden. Maar in de nacht van 3 op 4 oktober 1915 liep het mis! Léon en Raymond kwamen van Antwerpen en stapten in de richting van het Nederlandse Putten. Toen ze probeerden over te steken bij de elektrieke draad (deze kilometerslange barrière aan de Belgisch-Nederlandse grens werd in de volksmond zo genoemd, ze bestond uit een hoge draadversperring die onder hoogspanning stond) werden ze aangehouden door een Duitse patrouille (sommige bronnen beweren dat ze werden verlinkt). De twee jonge mannen werden overgebracht naar de gevangenis van Antwerpen. Léon verbleef er van 4 tot 12 oktober in cel176. In de loop van de avond van 12 oktober werd hij overgebracht naar de citadel van de Franse stad Rijsel. Daar ontmoette hij zijn compagnons van in de weerstand.

 

Op 12 oktober 1915 begaf een Duitse agent zich naar het domicilie van de Trulins op de Place des Patiniers in Rijsel en bracht er de familie op de hoogte van Léons arrestatie. Hij liet hen duidelijk verstaan dat Léon zwaar zou boeten. De Duitser had ook een brief voor moeder Trulin, daar in stond: “ Ik ben zwaar gestraft voor wat ik gedaan heb, ik heb er enorme spijt van en ik hoop wanneer ik naar huis kom ik dan een modelzoon zal zijn en dat je alleen nog complimenten zal moeten geven. Dierbare mama ik smeek u om het me te vergeven, ik zal je dankbaar zijn.”  Uit die brief bleek duidelijk dat Léon nog niet helemaal de hopeloosheid van zijn situatie inzag.

 

Op 5 november 1915, na een korte rechtszitting in de Duitse militaire gerechtszaal, geïnstalleerd in de burelen van de krant La Dépêche in de rue Nationale werd Léon ter dood. Twee van zijn kompanen, waaronder de 18 jarige Raymond Derain, kregen ook de doodstaf maar van hen zou die twee maanden later omgezet worden in dwangarbeid. Maar Léon werd aanzien als het kopstuk van het netwerk en kreeg dan ook geen genade. Drie andere compagnons kregen een gevangenisstraf van 15 jaar werden voor vijf jaar hun burgerrechten ontzegd. Een zevende verdachte kreeg er de vrijspraak. Twee dagen later werden de straffen ter bevestiging voorgelegd aan generaal von Heinrich, de gouverneur van Rijsel, hij ging er akkoord met de straffen die de jeugdige weerstanders waren opgelegd.

 

Toen Léon zij straf hoorde zij hij simpelweg: “ Ik heb dat voor mijn vaderland gedaan”. Vervolgens schreef hij in zijn zakboekje: “ De 7e november 1915, om 4u10, Franse tijd, doodvonnis gekregen omstreeks 3u15”. Daaronder schreef hij:” Ik sterf zonder spijt voor het vaderland. Alleen ben ik triestig voor mijn dierbare moeder en mijn broers en zusters die dit lot moeten ondergaan zonder dat ze schuldig zijn.  Ik kus mijn arme moeder van ganser harte en ik hoop dat God haar zal beschermen bij het behoeden van die arme kinderen die haar zo dierbaar zijn. ” Léon noteerde ook nog:” Ik vergeef het de Duitsers. Ik heb mijn plicht gedaan, maar ze zijn heel hard voor mij geweest. Dierbare moeder ik hoop dat je het me vergeeft voor ik sterf…” In dat zelfde zakboekje schreef hij ook: “ ik laat mijn moeder, waarvan het mij pijn doet dat ik haar laat lijden, 4 foto’s, 1 timbaal, 1 polshorloge en een catechismus alsook het propere linnen en de vuile die ik nog niet gewassen heb, na…”

 

De dag voor de executie kreeg hij in de gevangenis het bezoek van zijn twee oudste zussen, zijn moeder had niet de kracht om haar dochters te vergezellen. In zijn laatste brief naar zijn moeder pende hij: “ In de maand juli heb ik het vak moeilijk gehad, vaak had ik geen onderkomen noch vuur, in de maand september veranderde het leven. Ik was een beetje gelukkiger, gedurende een maand was ik afwezig ( in Holland, en Engeland) dan terug in België, en dan krak, tegenslag. Ik heb me per ongeluk, op een halve minuut van het Hollandse (Nederlands) grondgebied, laten oppakken.” In diezelfde brief beschreef hij ook zijn liefde voor haar: “Ik smeek u, wanhoop niet en leef voor René (zijn broer) die weeskind zou zijn, leef ook voor mijn broers en zussen en toon het voorbeeld van berusting, en stap met opgeheven hoofd.” …. “ Ik vergeef iedereen, vrienden en vijanden, ik verleen genade hoewel ik die zelf niet kreeg.” Hij ondertekende zijn laatste brief met: “ Votre fils qui vous fait tant souffrir et qu'il en est peiné”.

 

Op 8 november 1915, nabij de grachten van de citadel werd de jonge Trulin geëxecuteerd.

Meer artikels
Duits veldaltaar 'Alpha &Omega'. 13-06-2016
Buxerulles Frankrijk.

Tijdens de oorlog was het organiseren van religieuze diensten uiteraard ook voor de Duitsers van groot belang.

lees meer ...
Houten Tank 12-09-2016
Gillingham Verenigd Koninkrijk.

In januari 1916 stelde men het prototype van de nieuwe tank voor aan de Britse legerleiding, ook koning Georges de Vijfde was op die voorstelling aanwezig.  

lees meer ...
Duitse begraafplaats Maissemy. 12-03-2018
Maissemy Frankrijk.

Bij Maissemy ligt een groot Duits Soldatenfriedhof langs de D33 ten westen van Bellenglise.

lees meer ...