Trieste Italië.
Cimitero Ebraico 'Marco Prister'.
Trieste Italië.

Begin 1915 verbleven nog heel wat Italiaanse burgers, en dat vooral om economische redenen, in Oostenrijk –Hongarije. Maar nog dat zelfde jaar moesten ze huiswaarts keren. Indien ze er bleven dan stonden ze er bloot aan rechtsvervolgingen. Vanaf maart 1915 stonden ze in de rij bij het Italiaanse consulaat in Trieste, om er hun paspoort te laten afstempelen met de nodige afdruk. De stad Trieste behoorde toen nog bij Oostenrijk – Hongarije, Trieste kreeg de bijnaam "Wenen aan Zee" (Triëst is in Italiaans Trieste, Sloveens Trst, Duits Triest). Ongeveer 35.000 mensen maakten deze enkele reis. Van de mannen met Italiaans bloed en die inwoners waren Trieste namen er 881 dienst als vrijwilliger in het Italiaanse leger. Maar de Italiaanse militairen hadden een hekel aan die buitenlandse vrijwilligers, misschien waren het wel Oostenrijkse spionnen?

 

De vrijwilligers kregen heel wat spottende en akelige opmerkingen naar de oren geslingerd, het was zo erg dat de commandant van de 65e divisie ( 2e Leger) in oktober 1915 ingreep, en zijn officieren het bevel gaf om dat beschamend gedrag in het oog te houden en te bestraffen. Voor de gewone Italiaanse soldaat waren die volontairs saaie boekenwurmen die gedreven waren door hun vurige innerlijke overtuiging. Velen van hen waren hoogopgeleide, ongetrouwde en kinderloze uitslovers, die hoewel ze niet voorbereid waren op de gruwelen van de oorlog, toch bereid waren om hun leven te offeren.

 

Meer dan 300 vrijwilligers afkomstig uit Triest kwamen om tijdens de oorlog, één van hen was Marco Prister. Hij was een Joodse Italiaan. Marco hield een dagboek bij dat eindige met deze regels: “22 november (1915), 13 uur. We komen in actie, misschien ben ik al gauw dood! Vaarwel allemaal! Ik heb het bevel om op te rukken. Ik ben gereed! Mijn lot ontvouwt zich! Lang leve Triëst!”

 

Marco Prister die van Joodse afkomst was werd op 21 januari in Triëst geboren. In 1914 trok hij clandistien naar Firenze om zich in te lijven. Hij werd ten gevolge van lichamelijke problemen tweemaal afgekeurd. Uiteindelijk slaagde hij er toch in om als soldaat in het Italiaans leger ingelijfd te worden. Begin november werd hij naar het front gestuurd, het werd echter een korte kennismaking met het frontleven, Marco sneuvelde nog de zelfde maand!

 

Volgens bepaalde bronnen stierf hij op 23 november 1915, maar op zijn graf staat dat hij op 29 november 1915 overleed.   Vermoedelijk werd hij de 23e gewond en bezweek hij pas zes dagen later, in Vicenza, aan die verwondingen. Dat werd bevestigd door een dokter, want tegen de chirurg die hem opereerde in de avond van 28 november zei Marco: “ als leraar heb ik meer angst van de operatie dan van sterven. Bij de dageraad van 29 november hallucineerde Marco over de aanval en schreeuwde : “ Savoia !! Sott”. Vanaf  juni 1921 lag Marco Pister ter ruste op de Hebreeuwse begraafplaats, op zijn grafsteen staat dat hij ten oorlog trok voor de bevrijding van Trieste.

 

 

 

 

Meer artikels
Trenches 'Danger'. 28-09-2015
Vimy Frankrijk.

De gecombineerde  Frans-Britse  aanval in Artois  in september 1915, die geleid werd door de Franse generaal Foch, besloeg een front van 32 km breed.

lees meer ...
Kerstbestand aan de IJzer. 22-12-2014
Diksmuide België.

Kerstdag, de eerste Kerst aan het IJzerfront. De Duitsers, aan de overkant  van het water, zongen ‘Stille nacht, heilige nacht’ en riepen ‘Vrolijk Kerstfeest’!

lees meer ...
Bondo 'Cimitero Austro Ungarico'. 21-11-2016
Bondo Italië.

Op deze heuvel in Bondo startte men in 1916 met het begraven van Oostenrijkse en Hongaarse militairen die sneuvelden in de regio.

lees meer ...