Akbas Limani (Eceabat) Turkije.
Akbas Martyrs Memorial.
Akbas Limani (Eceabat) Turkije.

Tijdens de veldtocht in Gallipoli was Akbas Limani (Eceabat) de belangrijkste landingshaven en een van de belangrijkste bevoorradingspunten voor de Turkse troepenmacht. Manschappen, voorraden, wapens en munitie afkomstig uit Istanbul werden in deze haven gelost en dan van hieruit verder doorgestuurd naar het schiereiland. Akbas Limani was daardoor vaak het onrechtstreekse doelwit van de scheepskanonnen van de geallieerde marineschepen in de Egeïsche zee en van geallieerde duikboten die doorgedrongen tot de Dardanellen. In 1915, was het mobiele hospitaal van de 19e Turkse divisie ook hier gebaseerd, van uit dit hospitaal werden de zwaar gewonden dan doorgestuurd naar Istanbul.

 

Op 27 november 1915 werd Gallipoli getroffen door een storm met orkaankracht! Deze hevige stormwind werd gevolgd door een zware sneeuwstorm, sneeuw en regen wisselden elkaar af en leidden tot overstromingen. De temperaturen daalden ver onder het vriespunt, het was meer dan veertig jaar geleden dat het op Gallipoli nog zo koud was. Langs de frontlinies ontstond er een stilzwijgende wapenstilstand, want door de weersomstandigheden was het moeilijk vechten. Het was zo koud dat de trekkers van de geweren vastvroren en daardoor zo goed als onbruikbaar waren. Bij Cape Helles vond men wachtposten terug die staande, met hun geweer in de handen, doodgevroren waren. Toen op 30 november de storm uitgeraasd was bleek dat de geallieerden 10% van hun sterkte hadden verloren. Tweehonderd militairen waren verdronken, 5.000 man hadden last van bevriezingsverschijnselen en nog eens 5.000 anderen waren ook op een of andere manier getroffen door de weersomstandigheden. De discussie over een eventuele evacuatie werd plots weer actueel. Het leek vrijwel onmogelijk dat het geallieerde leger, evenals de Turkse troepen, hier ongeschonden de winter zouden doorkomen.

 

Marinier Joe Clement van het Royal Marine Light Infantry getuigde: “ Het regende onafgebroken, waardoor de loopgraven vol water kwamen te staan, we moesten daarom slapen op de borstweringen. De Turken deden dat ook. We hadden een stilzwijgende wapenstilstand en schoten niet op slapende mannen. Maar het was snijdend koud en we waren altijd nat. Op eerste kerstdag zaten we in de vuurlinie en kregen we een stukje pudding en zeven dadels opgediend. Twee dagen later gingen we naar beneden in onze loopgraaf om andere kleren aan te trekken, maar daar zagen we dat onze rugzakken met schoon wasgoed in een meter water stonden. Vervolgens werden we, als extra traktatie, op nieuwjaarsdag in de vuurlinie gezet ".

 

 
 

 

Meer artikels
Ex Cimitero Austro-Ungarico-Italiano. 13-11-2017
Magnaboshi (Cesuna) Italië.

Deze verlaten begraafplaats ligt tegenover de Britse Begraafplaats Magnaboschi.

lees meer ...
'La Picarde maudissant la Guerre'. 29-08-2016
Péronne Frankrijk.

Zoals de meeste Franse steden en gemeenten wou de stad Peronne enkele jaren na de Grote Oorlog ook een herdenkingsmonument oprichten.

lees meer ...
Nécropole Nationale de Notre-Dame de Lorette. 06-10-2014
Ablain-Saint-Nazaire Frankrijk.

De heuvel van Notre-Dame-de-Lorette is een heuvelrug die in west-oost richting van het bos van Bouvigny loopt tot ten noorden van Souchez. De noordelijke hellingen zijn relatief zacht, terwijl de heuvel in het zuiden een relatief ruwe flank heeft, met een vijftal steile uitlopers die een belangrijke rol zullen spelen in de gevechten van 1914.

lees meer ...