Akbas Limani (Eceabat) Turkije.
Akbas Martyrs Memorial.
Akbas Limani (Eceabat) Turkije.

Tijdens de veldtocht in Gallipoli was Akbas Limani (Eceabat) de belangrijkste landingshaven en een van de belangrijkste bevoorradingspunten voor de Turkse troepenmacht. Manschappen, voorraden, wapens en munitie afkomstig uit Istanbul werden in deze haven gelost en dan van hieruit verder doorgestuurd naar het schiereiland. Akbas Limani was daardoor vaak het onrechtstreekse doelwit van de scheepskanonnen van de geallieerde marineschepen in de Egeïsche zee en van geallieerde duikboten die doorgedrongen tot de Dardanellen. In 1915, was het mobiele hospitaal van de 19e Turkse divisie ook hier gebaseerd, van uit dit hospitaal werden de zwaar gewonden dan doorgestuurd naar Istanbul.

 

Op 27 november 1915 werd Gallipoli getroffen door een storm met orkaankracht! Deze hevige stormwind werd gevolgd door een zware sneeuwstorm, sneeuw en regen wisselden elkaar af en leidden tot overstromingen. De temperaturen daalden ver onder het vriespunt, het was meer dan veertig jaar geleden dat het op Gallipoli nog zo koud was. Langs de frontlinies ontstond er een stilzwijgende wapenstilstand, want door de weersomstandigheden was het moeilijk vechten. Het was zo koud dat de trekkers van de geweren vastvroren en daardoor zo goed als onbruikbaar waren. Bij Cape Helles vond men wachtposten terug die staande, met hun geweer in de handen, doodgevroren waren. Toen op 30 november de storm uitgeraasd was bleek dat de geallieerden 10% van hun sterkte hadden verloren. Tweehonderd militairen waren verdronken, 5.000 man hadden last van bevriezingsverschijnselen en nog eens 5.000 anderen waren ook op een of andere manier getroffen door de weersomstandigheden. De discussie over een eventuele evacuatie werd plots weer actueel. Het leek vrijwel onmogelijk dat het geallieerde leger, evenals de Turkse troepen, hier ongeschonden de winter zouden doorkomen.

 

Marinier Joe Clement van het Royal Marine Light Infantry getuigde: “ Het regende onafgebroken, waardoor de loopgraven vol water kwamen te staan, we moesten daarom slapen op de borstweringen. De Turken deden dat ook. We hadden een stilzwijgende wapenstilstand en schoten niet op slapende mannen. Maar het was snijdend koud en we waren altijd nat. Op eerste kerstdag zaten we in de vuurlinie en kregen we een stukje pudding en zeven dadels opgediend. Twee dagen later gingen we naar beneden in onze loopgraaf om andere kleren aan te trekken, maar daar zagen we dat onze rugzakken met schoon wasgoed in een meter water stonden. Vervolgens werden we, als extra traktatie, op nieuwjaarsdag in de vuurlinie gezet ".

 

 
 

 

Meer artikels
Pozieres British Cemetery & Memorial. 26-03-2018
Ovillers-la-Boiselle Frankrijk.

Op 21 maart 1918 lanceerde het Duitse leger de Kaiserschlacht (de Slag van de Keizer).

lees meer ...
Butte de Vauquois. 23-03-2015
Vauquois Frankrijk.

De Butte de Vauquois was de hoogste heuvel in het gebied ten westen van de Argonne en bood een eindeloos gezichtsveld in alle richtingen.

lees meer ...
Black Watch. 23-01-2017
Zonnebeke Belgiƫ.

De rijke geschiedenis van het Schotse Black Watch Regiment vindt haar oorsprong in 1725.

lees meer ...