Beaumont-Hamel Frankrijk.
Newfoundland Memorial Park 'Screw Pickets'.
Beaumont-Hamel Frankrijk.

Het oorlogsjaar 1915 was voor de Geallieerden onsuccesvol verlopen. Eind 1915 besloten de leden van de Entente – Frankrijk, het Britse Rijk, Rusland en Italië – dat 1916 het jaar moest worden om Duitsland definitief te verslaan.  Om dit doel te bereiken bedachten de vier landen om het Duitse Keizerrijk van drie kanten aan te vallen. Rusland zou in het oosten een grote aanval lanceren, Italië moest in de Alpen toeslaan en Frankrijk en de Britten moesten in de loopgraven van het Westfront een doorbraak gaan forceren.

 

De Fransen moesten bij deze aanval in het noordwesten van Frankrijk het leeuwendeel van de troepen leveren, maar de Duitse aanval op 21 februari 1916, bij het Franse Verdun, gooide roet in het eten. Frankrijk zou door deze Duitse aanval niet zoveel militairen kunnen afstaan als oorspronkelijk gepland was. Hierdoor zou het grootste deel van de militairen die nu aan de Somme zouden gaan vechten van Britse afkomst zijn (op 10 februari 1916 werd in Groot-Brittannië de dienstplichtwet van kracht). Ook het doel van de slag zou veranderen, i.p.v. er de doorbraak te forceren zou men er de verwachtingen afzwakken tot het verminderen van de Duitse druk op Verdun.

 

Maar zo simpel zou dat niet zijn, want na de herfstgevechten van ’15 (Herbstschlacht) begonnen de Duitsers er in februari 1916 met de aanleg van een derde defensieve linie, die werd een kleine drie kilometer achter de Stutzpunktlinie (voorste steunlinie) opgetrokken. Deze nieuwe verdedigingslijn zou tegen dat de aanval in de Somme begon (1 juli 1916) bijna voltooid zijn. Ook de Duitse artillerie werd gereorganiseerd in een reeks van spervuur sectoren. Van elke officier werd verwacht dat hij wist welke artilleriebatterijen zijn sector dekten, en men rekende er ook op dat de batterijen klaar stonden om er rap de bewegende doelen te gaan bestoken. Er werd ook een telefoonsysteem aangelegd waarvan de lijnen tot op om een diepte van 1,80 meter werden ingegraven en die tot 8km achter de frontlinie liepen, zo ontstond er een degelijke verbinding tussen de frontlijn en de artillerie.

 

De verdediging aan de Somme had nog twee elementaire zwakheden die de wederopbouw niet had opgelost. De voorste loopgraven lagen op een voorwaartse helling en waren omzoomd door wit krijt uit de ondergrond en konden zo gemakkelijk gezien worden door de verkenners. Plus de verdedigingslijnen waren in de richting van de eerste loopgraaf te druk bevolkt.  Hoewel de eerste loopgraaf slechts bezet werd door een aantal schildwachten, bevonden er zich daar dichtbij toch heel wat manschappen. Van het regiment dat daar aanwezig was bevonden er zich twee bataljons in de buurt van de voorste loopgraaf en het reserve bataljon werd verdeeld tussen de Stutzpunktlinie en de tweede linie. Deze mannen bevonden zich allen binnen een gebied van ongeveer 1800 meter, de meeste troepen bevonden zich in de nieuwe diepe loopgraven op slechts 900 meter van de frontlijn. De concentratie van al die troepen in de frontlinie, op een voorwaartse helling, was een zekerheid voor een concentratie van vijandelijke kanonnades.

 

Het dorpje Beaumont-Hamel, waar zich nu ten zuiden van het centrum het Newfoundland Memorial bevind, zou in juli ‘16 midden in het horrorschouwspel terecht komen! Ten westen van het dorp lag er ook zo een Duitse goed versterkte Stutzpunktlinie, de Britten doopten die om tot de Hawthorn Ridge Redoubt. Het Newfoundland Regiment, die bij de 29e Britse divisie behoorde, zou de Duitse loopgraven voor Beaumont-Hamel, bemand door de het Duitse 119e Reserve Infanterie Regiment, moeten aanvallen. De Newfoundlanders zouden hier binnen de 15 tot 20 minuten na het verlaten van de loopgraven zware verliezen lijden. Van de 780 manschappen die hier ten aanval zouden trekken bleven er slechts 110 over, van hen zouden er de volgende dag slechts 68 weer ingezet kunnen worden.

 

Tijdens de Eerste Wereldoorlog was Newfoundland nog een Dominion van het British Empire en behoorde toen nog niet tot Canada. Bij het uitbreken van de oorlog rekruteerde het bestuur van Newfoundland een krijgsmacht voor het Britse leger, ze slaagden erin om een heel regiment te vormen. Na hun inzet bij Gallipoli werd het regiment in maart 1916 overgeplaatst naar het westelijke front.

 

 

 

Meer artikels
Monument aux Fussill├ęs Lillois. 02-11-2015
Lille Frankrijk.

In het Franse Rijsel werd in 1929 een monument opgericht ter nagedachtenis van vijf mannen die tijdens de oorlog in de stad werden gefusilleerd.

lees meer ...
Deutcher Soldatenfriedhof Wervicq-Sud. 02-03-2015
Wervicq-Sud Frankrijk.

De Belgische stad Wervik en haar Franse zusterstad Wervicq-Sud (Wervik-Zuid) worden gescheiden door de rivier Leie. Beide steden lagen tijdens de oorlog op ongeveer tien kilometer van het front.

lees meer ...
Resten van een Frans Monument. 01-06-2015
Morto Bay Turkije.

De op 18 maart 1915 gevormde 5/15 compagnie van het 2e Franse Genie Regiment (onder bevel van kapitein Varnier) bestond uit 3 officieren, 20 onderofficieren, 17 korporaals, 213 sappeurs-mineurs, 1 brigadier en 16 sappeurs-chauffeurs.

lees meer ...