Bois Grenier Frankrijk.
Y Farm Cemetery Herbegrafenis Soldaten 'Pte William Butterworth'.
Bois Grenier Frankrijk.

In een harde tijd waar vele families het wereldwijd zwaar te verduren kregen zouden de Butterworht’s uit het Britse Lancaster vier van haar zonen verliezen. Vader James kon het verdriet niet verwerken en zou in augustus 1916 sterven aan een gebroken hart!

 

William Butterworth was één van de vier zonen dat de familie Butterworth zou verliezen in de loop van de oorlog. De familie had tijdens dit conflict maar liefst zes zonen en één schoonzoon die dienden aan het front. William de oudste zoon van James en Agnes (Annie) Butterworth  werd geboren in 1878, hij was één van de elf nakomelingen die de kindsheid overleefde. De familie was afkomstig uit Lancaster en kwam aan de kost met het weven van allerlei matten.

 

 

Op 13 december 1904 nam William dienst bij de Yorks and Lancs  (York and Lancaster Regiment). Aanvankelijk tekende hij voor een periode van drie jaar, maar vervolgens verlengde hij zijn verblijf bij het leger tot 1912. Tussen 1905 en 1911 werd hij in India gelegerd. Op 12 november 1912 verliet hij de actieve dienst en kwam bij de reserve terecht, bij het uitbreken van de oorlog werd hij gemobiliseerd. Een kleine zes maand voor het uitbreken van de wereldbrand trouwde hij met Margaret Alice Clegg. Het koppel kreeg begin 1915 een dochtertje, het meisje werd Beatrice genoemd. Zoals velen toen heeft William het kindje nooit zien, hij heeft het zelfs nooit geweten dat hij vader was. De in 1914 gemobiliseerde William die opnieuw soldaat (Private 8175 2) was bij het Yorks and Lancs, bij het 2e bataljon, geraakte al in oktober 1914 vermist. Men vermoede dat hij tijdens een actie op zondag 18 oktober om het leven was gekomen, hij was toen 36. Na de oorlog werd zijn naam vermeld op het Ploegsteert Memorial, paneel 8.

 

Zijn broer George diende bij de Scotts Guards, zijn broers James en Hugh werden ingelijfd bij het 5e  bataljon van het King's Own Royal Lancaster Regiment en Christopher kwam terecht bij het 3e bataljon van het King’s Own. Ook hun broer John kwam in juni 1915 terecht in het zelfde regiment. Christopher Butterworth kwam om het leven, op zaterdag 8 mei 1915, bij de Frezenberg (Zonnebeke). De 23 jarige diende toen als Lance Sergeant (dienstdoend sergeant) bij het tweede bataljon van het King's Own Royal Lancaster Regiment. Christopher was getrouwd met Margaret Jane. Christopher heeft geen gekend graf en staat vermeld op de Ypres Menin Gate Memorial (Menenpoort Ieper) paneel 12.

 

Hugh Butterworth, die soldaat was bij de 1e compagnie van het 5e bataljon van het King’s Own (Royal Lancaster Regt.), sneuvelde op zondag 8 augustus 1915, hij was toen 19 jaar oud. Hij ligt begraven in het West-Vlaamse Heuvelland op het Kemmel Chateau Military Cemetery. Toen Hugh sneuvelde stond hij op het punt om te trouwen, zijn sergeant R. Robinson schreef naar Hugh’s verloofde: "He was a lad who was well-liked by everyone in the company, for he had such a cheerful disposition."

 

Na het verlies van drie van zijn zonen en na het vernemen dat twee van zijn jongens zwaar gewond waren overleed vader James Butterworth in augustus 1916. Hij overleed ten gevolge van zwakte of liever, door de uitputting van het geleden verdriet dat hem van alle levenslust beroofde!

 

De vierde zoon die om het leven kwam was John. Hij nam dienst in juni 1915, dat was minder dan een maand na het overlijden ven zijn tweede broer. Hij kwam terecht bij de 2e compagnie van het 5e bataljon King's Own (Royal Lancaster Regt.). Vrijgezel en soldaat John Butterworth kwam eigenlijk nooit aan het front terecht, hij leed aan een ernstige ziekte en overleed plots op 23 of 27 juni 1917 in Aldershot in het hospitaal, en dat alles twee dagen voor de ontheffing van zijn militaire plichten. Hij was toen 34 jaar en werd begraven op het Lancaster Cemetery."Goddbless them all".

 

Als (trieste) erkenning van haar enorme verlies was moeder Annie Butterworth, in 1924, één van de vrouwen die werd uitgenodigd om het oorlogsgedenkteken van Lancaster in te huldigen. Met pijn in het hart zag zij er de namen van haar vier zonen op staan, een magere troost!

 

Twee andere broers overleefden de wereldbrand wel. De tweede oudste, George Ephraim geboren in 1879, nam op 6 september dienst bij de Scots Guards. Hij bleef bij het leger en vocht zich doorheen de oorlog. Hij geraakte meerdere malen gewond. Op 27 september 1918 werd hij dan uiteindelijk om medische redenen vrijgesteld van militaire dienst. Hij leed aan neurasthenie, beter bekent als shellschok. Zijn tien jaar jongere broer James, geboren in 1889, liet zich op 29 oktober 1914 inlijven bij het King's Own Royal Lancaster Regiment. James werd met zijn eenheid naar het Turkse schiereiland Gallipoli verscheept. Hij nam er deel aan de slag om Gallipoli. Op 10 augustus 1915 kreeg hij bij Suvla bay een kogel in het been. Op de terugweg naar de verbandpost moest hij gaan schuilen in een hol, maar door de hevige ontploffingen van de nabij vallende artilleriegranaten werd hij gedurende meer dan een uur levend begraven. Dit avontuur zou hem blijvend tekenen. Ten gevolge van zijn opgelopen kogelwonde op Gallipoli, door zijn zware rugproblemen en zijn doofheid aan de beide oren werd hij op 11 september 1916 afgekeurd voor de militaire dienst. Ja, zij hadden de oorlog wel overleefd, maar ook zij kwamen niet onbeschadigd terug! Ook de schoonzoon van de Butterworth’s, soldaat Cristopher Smith overleefde de oorlog.

 

 

Wie denkt dat het verhaal van de Butterworth’s daarmee afgelopen was heeft het mis! In de herfst van 2009, tijdens de graafwerken van een bouwproject werden er tussen de Noord Franse dorpen Radinghem en Beaucamps Ligny menselijke resten gevonden. De ontdekking vond plaats in de buurt van een kruispunt dat ongeveer vier mijl (1 mijl is 1.600 meter) ten zuidoosten van Bois-Grenier en zeven mijl ten noordoosten van La Bassée lag. Men vond de overblijfselen op verschillende plaatsen, in een eerste graf vond men acht lijken, enkele meters verder vond men een graf met de stoffelijke resten van zes man en nog iets verder vond men een eenmansgraf. Dus in totaal vond men hier vijftien mensen.

 

Dit gebied was kort na de verovering van Lille (Rijsel) in oktober 1914 in Duitse handen gevallen en zou tot de laatste weken van de oorlog achter de Duitse linies blijven liggen. Het kruispunt was tijdens de oorlog een belangrijk Duits vervoersknooppunt. Op zondag 18 oktober 1914 werd hier fel gevochten, o.a. het 2e bataljon van de Yorks and Lancs waartoe ook William Butterworth behoorde leverde hier een bitse strijd. Ze verdedigden er hun posities bij Radinghem. Ook op 19 oktober hielden de Britten nog stand, maar de Duitse druk zou te groot worden en de Britten moesten zich uiteindelijk toch terugplooien. Uiteindelijk geraakten op 18 en 19 oktober 1914 vijfenvijftig man van Williams bataljon vermist. Gedurende 90 jaar werden tweeëndertig van die mannen herdacht op het Ploegsteert Memorial to the Missing (monument voor vermisten).

 

Bij de vijftien teruggevonden mannen vond men allerlei voorwerpen en kentekens die de onderzoekers op het goede spoor plaatsten. Na het onderzoek en het vergelijken van het verzamelde DNA  konden er elf van de vijftien geïdentificeerd worden. Op vrijdag 25 juli 1914 kreeg de achterkleinzoon van William een telefoon waarin men hem vertelde dat één van de gevonden mannen inderdaad Private William Butterworth was. De herbegrafenis was gepland voor 22 oktober 2014,  die zou plaatsvinden op Y Farm Cemetery in Bois-Grenier.  Williams naverwanten waren verheugd en trots dat hij na 100 jaar eindelijk een militaire en eervolle begrafenis, in aanwezigheid van familie kreeg.

 

 

 

 

Meer artikels
Nécropole Nationale Le Vieil-Armand. 25-07-2016
Hartmannswillerkopf (Vieil Armand) Frankrijk.

In omgeving van Le Vieil-Armand en in de prachtige omringende natuur ligt de Pain de Sucre.

lees meer ...
Österreichisch - Ungarischer Soldatenfriedhof Stanjel. 14-08-2017
Stanjel Slovenië.

In een heuveldorp, gelegen op ongeveer 30 km ten zuidoosten van Ljubljana ligt er een braakliggende Oostenrijks-Hongaarse militaire begraafplaats uit de Eerste Wereldoorlog.

lees meer ...
Tranchée de Calonne 'Het Franse massagraf met Alain Fournier'. 22-09-2014
Saint-Remy-la-Calonne. Frankrijk.

Hoewel de naam een loopgraaf doet vermoeden is de  'tranchée de Calonne'   een bosweg,  van ongeveer 25 km lang en loopt tussen Mesnil-sous-les Côtes en Vigneulles-lès-Hattonchâtel  (Lorraine Fr). In de 18e eeuw liet Charles Alexandre de Calonne, deze weg aanleggen als rechtstreekse verbinding naar zijn kasteel, hij was de minister van financiën van Lodewijk XVI. In WO 1 werd er langs deze weg op verschillende plaatsen gevochten.

lees meer ...