Colle Sant Elia.
Colle Sant Elia.
Colle Sant Elia.

Medio september 1916  beval het Italiaanse opperbevel dat er een in de Karst een nieuw offensief op gang moest gebracht worden. Dit gebod zou resulteren in een de zevende slag aan de Isonzo rivier, deze zou zich afspelen van 14 tot 17 september 1916.

 

De Italiaanse stafchef Luigi Cadorna, was er van overtuigd dat het verlies van Gorizia de manschappen van  de Oostenrijks-Hongaarse Generalfeldmarschall  Svetozar Boroević had verzwakt. Tegelijkertijd wou hij ook proberen te profiteren van het feit dat nu ook Roemenië, sinds 27 augustus 1916, het oorlogstoneel had betreden. Cadorna dacht dat daardoor het Oostenrijks-Hongaarse rijk verplicht zou zijn om divisies naar het Balkanfront te sturen.

 

Maar de Habsburgse troepen waren helemaal niet verzwakt of slecht voorbereid. Binnen een korte tijd kwamen er zelfs versterkingen aan, vooral materiële middelen, en ze hoefden helemaal geen manschappen over te brengen naar het nieuwe Roemeense front. Verder werden er nog twintigduizend Russische krijgsgevangenen van uit hun gevangenenkampen overgebracht naar de Karst. Daar moesten de Russen nieuwe loopgraven uitgraven maar ook installaties en artillerie-emplacementen bouwen. In de zone van Vallone ontstonden er vier nieuwe defensievelijnen.

 

De aanval ontvlamde in de morgen van 14 september, zoals gebruikelijk werd die aanval geopend met een zwaar artilleriebombardement die de Oostenrijks-Hongaars frontlinie moest vernietigen. Na de casserende vuurkracht van het Italiaanse geschut was het de beurt aan de infanterie. Het Italiaanse Derde Leger, dat geleidt werd door de Hertog van Aosta, viel aan met 100.000 man. De Italianen vielen aan langsheen een front dat slechts 8 km breed was. Al die aanvallen werden geleidelijk teruggeslagen door de mannen van het 7e corps van aartshertog Joseph August von Österreich. De Oostenrijkers gebruikten hiervoor hevig mitrailleurvuur, vlammenwerpers en traangas. In de drie a vier dagen dat de 7e Isonzo-slag woedde werd er weinig succes geboekt, maar de beide partijen leden er wel weer zware verlezen. De Italianen slaagden er weeral niet in om die taaie weerstand van de Oostenrijks-Hongaarse troepen te doorbreken. Doch in werkelijkheid begon het Habsburgse leger toch de eerste barsten te vertonen, de versterkingen die er de gedurende de laatste weken waren aangekomen bestonden vaak uit mannen van middelbare leeftijd die een ontoereikende fysische en militaire voorbereiding hadden gekregen. Daarbij kwam nog dat het Oostenrijks-Hongaarse leger bestond uit mannen die afkomstig waren van over het gehele keizerrijk, ze hadden verschillende nationaliteiten en ze stamden uit allerhande etnische groepen. Deze mannen moesten hier dan samen leven, uiteraard leidde dit tot interne wrijvingen en spanningen. Eén ding was er wel op vooruitgegaan, hun haat, hun onwrikbare en verbeten haatgevoel tegenover hun gemeenschappelijke Italiaanse vijand!

 

 

 

Meer artikels
Ploegsteert 'Monument 14-18'. 28-12-2015
Ploegsteert (Comines-Warneton) België.

Ploegsteert werd door de Britten Plug Street genoemd en was in 1915 al herschapen tot een onderkomen voor vooral Britse militairen.

lees meer ...
Gedenkkruis Bellewaerde 'Kings Royal Rifle Corps'. 27-07-2015
Zillebeke ( Ieper) België.

Het herdenkingskruis voor het King's Royal Rifle Corps (K.R.R.C.), gelijkaardig met een gedenkteken te Pozières (Fr.) en in Winchester (GB), werd hier geplaatst omwille van de deelname van deze eenheid aan de gevechten op 30/31 juli 1915 op Hooge en ook voor hun deelname aan de latere gevechten bij Sanctuary Wood (2 juni 1916).

lees meer ...
Memorial van de Zwarte Duivels. 04-08-2014
Halen België.

Op deze plaats voerde de Duitse cavalerie, op 12 augustus 1914, hevige charges uit op de nabijgelegen boerderij de 'IJzerwinning'. Die hoeve was het centrum van de Belgische stelling en speelde een sleutelrol in de slag der Zilveren Helmen (slag van Halen). De Belgische militairen hadden er zich verschanst in de bijgebouwen en de struiken rond de hoeve.

lees meer ...