Poperinge België.
Poperinghe Old Military Cemetery.
Poperinge België.

Poperinge was gedurende bijna de gehele oorlog in Britse handen, de stad was een belangrijke plek omdat ze behoorlijk groot was en omdat het de dichtste plaats was bij Ieper waar men relatief veilig was voorartilleriebeschietingen. Het was een plek met een goede logistieke infrastructuur waar vele sociale en militaire activiteiten plaatsvonden. Poperinge werd o.a. ook een centrum voor Britse Casualty Clearing Stations. Maar in 1916 besloten de Britten om deze veldhospitalen verder terug te trekken en ze te vervangen door Field Ambulances, dit waren medische eenheden die actief waren in de gevechtszone van de divisie.

 

Al in oktober 1914 begon men met de aanleg van het Poperinghe Military Cemetery (later gewijzigd in Poperinghe Old Military Cemetery). Naast de Britse slachtoffers lagen er ook nog ongeveer 800 Franse en Belgische militairen begraven, de begraafplaats telde ook nog plusminus 500 burgerlijke graven. De meeste burgers die hier begraven lagen, stierven ten gevolge van een tyfusepidemie die uitgebroken was in oktober 1914. Zij werden toen verzorgd in het nu verdwenen kasteel dat in de zelfde straat gelegen was en dat  toen dienst deed als noodhospitaal. In mei 1915 was er geen plaats meer op het dodenakker en begonnen de Britten met de aanleg van het Poperinghe New Military Cemetery. In mei 1919 werd er nog één man van het Chinese Labour Corps op het Old Military Cemetery bergraven (Plot II rij O). Deze Chinees Ch’un Ch’ih Wang was een arbeider in het Chinese arbeiderskorps dat werkte voor het Britse leger, hij werd op 8 mei 1919 wegens moord geëxecuteerd.

 

Op de begraafplaats lagen ook een aantal Duitse militairen begraven. De burgers, de Franse, de Belgische en de Duitse militaire graven werden er na de oorlog in 1922 weggehaald.

 

Op de L-vormige begraafplaats liggen er nu 402 Britten (waaronder 22 niet geïdentificeerde), 48 Canadezen (waaronder 2 niet geïdentificeerde), 1 Chinees en 2 Duitsers begraven. Voor 7 slachtoffers werden er Special Memorials opgericht omdat men hun graven niet meer kon terugvinden en men aanneemt dat ze zich ergens onder de naamloze graven bevinden. Waarom de twee Duitsers, die daar nog steeds begraven liggen en niet te samen met hun landgenoten werden weggehaald is niet duidelijk, maar dat verschijnsel ziet men ook nog op heel wat andere Britse begraafplaatsen.

 

De 46 jarige Luitenant-kolonel William Frederick Richard Hart-McHarg, die diende bij het 7e bataljon van de C.E.F.( Canadian Expeditionary Force) is de hoogste in rang en tevens de oudste hier begraven militair. Op 23 april 1915, tijdens een verkenning van de Duitse frontlijn nabij St Julien, geraakte de luitenant-kolonel dodelijk gewond. Hij overleed de volgende dag, op 24 april 1915. Hij was één van de drie Canadese luitenant-kolonels die tussen 23 en 25 april 1915 aan het Ieperse front sneuvelden.

 

 

Meer artikels
New Zealand Salute. 02-01-2017
Zonnebeke België.

Na de blunder van Gallipoli werden de Anzacs in 1916 overgeheveld naar het Westelijk Front en namen er deel aan alle belangrijke acties van het Britse leger.

lees meer ...
Ploegsteert Memorial 'Hyde Park Corner'. 18-12-2017
Ploegsteert (Comines-Warneton) België.

Hyde Park Corner was in 1914-1918 een kruispunt van wegen ten noorden van Ploegsteert Wood.

lees meer ...
Graf Lt. Col. John McCrae. 22-01-2018
Wimereux Communal Cemetery Wimereux Frankrijk.

Het levensverhaal van Luitenant-kolonel John Alexander McCrae, is waarschijnlijk één van de meest bekende verhalen uit de Groote Oorlog.

lees meer ...