Monte Piana.
Monte Piana.
Monte Piana.

De Monte Piana is een 2.324 meter hoge berg in de Italiaanse Dolomieten van Sesto  en ligt tussen de grens Belluno en die van Bolzano, meer bepaald tussen de stad Auronzo en de gemeente Dobbiaco. De top wordt doorkruist door de grens tussen de regio Veneto en de autonome regio van Trentino Alto Adige, deze lijn komt overeen met de grens die er in 1753 de Republiek Venetië van het Oostenrijkse keizerrijk scheidde. De Monte Piana beschikt niet over de karakteristieke kenmerken van de andere Dolomiet bergen eromheen, haar top is bijna plat en is in twee verdeeld door de Forcella dei Castrati (2.201 m). Enerzijds had men er  de Monte Piana (2.324 m) die was tijdens de  Grote Oorlog  in het bezit van de Italianen en aan de andere zijde  was er de Monte Piano (2.305 m)  en die was  tijdens de oorlog ingenomen door de Oostenrijks-Hongaarse troepen. De Forcella dei Castratie verbindt zich aan de twee helften van de berg. Het zuidelijke plateau is groter en beter bereikbaar dan dat in het noorden. Het noordelijke plateau dat aan drie zijden omringd is door echte pure rotsen en uitzicht heeft op het meer van Landro ligt iets lager. De Monte Piana is geïsoleerd van alle kanten door steile kliffen en ravijnen, alleen vanuit het zuiden is de berg gemakkelijk toegankelijk. Het milieu is er bijna volledig rotsachtige, compleet vrij van waterbronnen en heeft bijna, toch als we de zeldzame bergdennen en Alpijnse planten die enkel kort in het voorjaars bloeien niet meetellen, geen vegetatie.

 

 

Tijdens de Eerste Wereldoorlog was de Monte Piana gedurende meer dan twee jaar een strijdtoneel waar Italië en het Oostenrijks-Hongaarse rijk elkaar naar de hals grepen. Na de oorlogsverklaring aan Oostenrijk-Hongarije  van 24 mei 1915 stuurde het Italiaanse leger zeven of acht bataljons Alpini (Italiaanse bergtroepen) opwaarts de Monte Piana en naar haar valleien. Op 24 mei, werd de vlakte bezet door twee pelotons van de 96ste Alpini compagnie, (bataljon Pieve di Cadore van het 7e regiment). Een ander Alpine compagnie, de 67ste, die zich ook in de omgeving bevond werd om 08u30 getroffen door een helse aanvoer van artillerie inslagen. Deze vernietigende Oostenrijkse obussen werden afgevuurd van op de Monte Rudo. Op dat moment waren de Alpini werkzaam aan de weg die liep van Misurina naar de Monte Piana. Zij waren de eerste Italianen die vielen op een berg. De eerste Italiaanse militair die hier op 24 mei 1915 op de Monte Piana sneuvelde was De Mario Luigi Casau (geboren op 19 augustus 1891).

 

Op 17 oktober 1916 vuurde de Italiaanse artillerie meer dan 1.000 artilleriegranaten naar de noordkant van Monte Piana. Deze exploderende projectielen zorgden er voor zware verliezen en brachten er ook heel wat schade aan. Op 13 december 1916 viel er 7 meter sneeuw. De temperatuur zakte er zelfs soms tot min -42°C. In deze barre, ijskoude periode zorgde  'la morte bianca' (de witte dood) er voor meer slachtoffers dan  het geweervuur.

 

De strijd om de Monte Piana woedde hier gedurende twee lange jaren en eindigde uiteindelijke in een impasse. Op 3 november 1917 verlieten de Italianen hun posities op de Monte Piana en trokken er zich terug om stand te gaan houden op de linie van Grappa. Op die manier hoopten ze het Oostenrijks-Hongaarse offensief bij Caporetto te trotseren.

 

De  jarenlange strijd op de Monte Piana was vaak een bloedig treffen, hier voltrokken zich enkele van de meest agressieve botsingen tussen Italiaanse en Oostenrijks-Hongaarse militairen. Ondanks een duidelijke superioriteit aan manschappen en wapens waren de Italianen nooit in staat om de dominante posities op de berg, die bezet werden door de Oostenrijkers, te veroveren. Dat kwam zowel door tactische fouten als door incompetentie, maar ook door de onervarenheid betreffende een nieuwe en ongekende oorlog in het hooggebergte.

 

Vandaag is dit gebied een historisch openlucht museum waar men op de top het oude slagveld kan bezoeken. Dat kan dankzij de herstelwerken die hier in de loop van de tijd werden uitgevoerd. Dit herstel en in eer houden gebeurde door de inzet van diverse verenigingen die hierbij de steun kregen van de Italiaanse Alpini, althans toch in de periode dat de militaire dienstplicht nog van kracht was. In bijna 40 jaar tijd werden er loopgraven, waarnemingspunten, tunnels en schuilplaatsen puinvrij gemaakt waardoor er een waarheidsgetrouw herstel ontstond. De vele monumentjes  nabij de bergtop zijn een blijvende herinnering,...

 

 

Meer artikels
Royal East Kent Mounted Rifles War Memorial. 14-05-2018
Canterbury Verenigd Koninkrijk.

Het monument op de foto, onthuld in 1922, eert de mannen van het Royal East Kent Mounted Rifles die streden in WOI.

lees meer ...
Cambrai East Military Cemetery. 15-12-2014
Cambrai Frankrijk.

December; de winter was ingetreden en liet de gevechten stilvallen. Langs weerszijden van de frontlijn groeven de troepen zich in.

lees meer ...
Lijsenthoek Military Cemetery 'Pte R. Van Neste'. 06-11-2017
Poperinge Belgiƫ.

Tussen de vele Britse doden hier begraven op Lijsenthoek Military Cemetery vinden we de grafsteen van een gesneuvelde Canadese Private.

lees meer ...