Hébuterne Frankrijk.
Rossignol Wood Cemetery
Hébuterne Frankrijk.

De Franse gemeente Hébuterne waar zich nu ook de Britse militaire begraafplaats Rossignol Wood Cemetery bevind lag tijdens de oorlog vlak bij het front, maar vanaf maart 1915 tot op het einde van de oorlog was het in geallieerde handen. Enkel in het voorjaar van 1918, tijdens het Duitse lenteoffensief,  was een gedeelte even bezet door vijandelijke troepen. Rossignol Wood Cemetery werd in maart 1917 aangelegd door de Burial Officer van de 46e  Britse divisie, deze officier was verantwoordelijk voor het begraven en het registreren van de gesneuvelde manschappen van die divisie. Het merendeel van de hier begraven Britse doden behoorden tot het North en South Staffordshire Regiment. Zij kwamen allen om tijdens een achterhoedegevecht op 14 maart 1917. Eén van hen was kapitein Samuel Wilton MC. Deze 25 jarige officier diende bij het 1/5e bataljon van het North Staffordshire Regiment toen hij hier op 14 maart 1917 om het leven kwam.

 

Dicht bij de begraafplaats ligt er een groot bos dat in de oorlog bekend werd als Rossignol (of Nightingale) Wood. In het bos vindt men nog sporen van de oorlog terug, men ziet er resten van verbrijzelde bunkers, ingestorte loopgraven en obusputten, maar men vind er ook  nog munitie, dus dit betekend opletten en niets aanraken! In de winter is het bos redelijk toegankelijk, maar jammer genoeg wordt het vaak gebruikt als lokale vuilnisdump. Hoewel dit bos op het noordelijk deel van het Somme slagveld lag heeft het bos in 1916 geen rol van betekenis gespeeld. De gevechten bereikten het bos pas in februari en maart 1917, toen de Duitsers het Somme front verlieten en zich terugtrokken in hun Siegfriedstellung (de geallieerden noemden die stelling de Hindenburglinie). Sterke Duitse achterhoedes veroorzaakten hier zware verliezen bij de manschappen van het North en South Staffordshire Regiment en de Bradford Pals. Onmiddellijk ten westen veroverde de 18e Durham Light Infantry de Duitse linie. Tijdens deze actie speelde Second Lieutenant (onderluitenant) James Barker Bradford een belangrijke rol, zijn moedig gedrag werd beloond met een Military Cross (Brits militair kruis). Doch de jongeman overleed aan zijn verwondingen, hij was één van de vier beroemde en heldhaftige Bradford broers. Twee van hen kregen postuum het Victoria Cross, de hoogste Britse militaire onderscheiding.

 

 

In maart ’17 trokken de Duitsers hier weg, pas in het voorjaar daarop heroverden ze het bos, hun opmars kon op korte afstand van Hébuterne stopgezet worden. In april 1918 probeerden de Lincolns (Lincolnshire Regiment) en de Somersets (Sommerset Light Infantry) om het bos te heroveren, maar dat lukte niet. Hun kapelaan, Theodore Hardy DSO MC, begaf zich in het bos en met de hulp van een sergeant slaagde hij erin om één van de achtergebleven mannen terug te brengen. Hij verzorgde er ook een overlevende gewonde die zich nog in Rossignol Wood, nabij een Duitse bunker, bevond. Dergelijke acties zorgden ervoor dat Hardy bekroond werd met het Victoria Cross. Theodore Hardy stierf in oktober 1918 ten gevolge van zijn opgelopen verwondingen, hij was de hoogste gedecoreerde Britse niet-strijder van de oorlog.

 

 

In juli 1918 arriveerde de Duitse infanterieofficier Ernst Jünger in Rossignol Wood. In 1920 beschreef Ernst Jünger in zijn bekende memoires, In Stahlgewittern, aus dem Tagebuch eines Stoßtruppführers, zijn ervaringen aan het front. Het werd een van de bekendste Duitse boeken over de Eerste Wereldoorlog. Jünger schreef daarin ook over zijn verblijf in Wäldchen 125, dat was de benaming dat de Duitsers toen aan Rossignol Wood gaven. Hij pende het leven in en rond de eerste gevechtslinies aan de Somme, in de zomer van 1918, neer. Maar hij noteerde ook zijn innerlijke belevenissen en de gruweldromen die door zijn bijna hallucinogene geest spookten. Zelfs het doden van een tegenstander beschreef hij! Zijn verslag culmineerde in een granaataanval, die vond plaats ten zuiden van het bos en was gericht tegen Nieuw-Zeelandse troepen. Eén van die Nieuw-Zeelanders in  Rossignol Wood was  de 34 jarige sergeant Dick (Richard) Travis DCM MM van het Otago Regiment. Sergeant Travis hielp bij het afslaan van de aanval en veroverde er twee mitrailleurs, doch Dick sneuvelde de volgende dag. Zijn moedig gedrag was niet onbemerkt voorbij gegaan en leverde hem postuum een Victoria Cross op, sergeant Dick Travis word beschouwd als Nieuw-Zeelands moedigste militair!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Meer artikels
St-Elooi. 23-03-2015
Voormezele (Ieper) België.

Sint-Elooi vormde het meest vooruitgeschoven punt van de Duitse frontlinie rond de stad Ieper.

lees meer ...
Stèles de Navarin. 21-09-2015
Souain-Perthes-lès-Hurlus Frankrijk.

Na vier dagen van mooi weer en een artillerievoorbereiding uitgevoerd door 1150 Franse 75 mm kanonnen en 900 zware stukken van diverse kalibers, startte op 25 september 1915 om 9u15, in de regen, het 2e offensief in de Champagne.

lees meer ...
Soldatenfriedhof Rabenbühl. 01-12-2014
Tête des Faux Frankrijk.

De Tête des Faux (Buchenkopf in het Duits) is een van de hoogste bergtoppen in de Vogezen (1208 meter).

lees meer ...