Asiago Italië.
Sottotenente Ferrero Adolfo Med. d'Argento.
Asiago Italië.

Na de 'strafexpeditie' besloten de Italianen om een offensief te starten, dat besluit kwam er omdat de defensieve posities van de Oostenrijkers vebeterd waren en een dreiging vormden voor de Italiaanse legers in Cadore, Carnia en Isonzo. Op 10 juni 1917 begon het zesde leger onder bevel van generaal Mambretti de aanval. Het doel was een keten van vier bergpieken (ondermeer de Ortigara) in te nemen, de aanval voltrok zich via een open en steil terrein. Het was een catastrofe! Sommige bataljons van de 52e  en 29e divisie verloren 70 procent van hun mannen. De overlevenden brachten de volgende dagen door op de berghellingen, ze huisden er in moeilijke omstandigheden vlak voor de prikkeldraadversperringen. Toen op 18 juni  de lucht opklaarde opende de Italiaanse artillerie het vuur om de nieuwe voorziene aanval van 19 juni in te leiden.

 

        

De 20 jarige  tweede luitenant AdolfoTorino Ferrero van het  3e  Reg. Alpine Bataljon Val Dora, bekroond met de zilveren medaille voor moed, schreef op de vooravond van de strijd, op 18 juni, een brief aan zijn familie: “Beste ouders,... Ik voel dat mijn dagen geteld zijn... Over vijf uur zal het hier de hel zijn. De aarde zal beven, de hemel verduisteren, de dichte mist zal alles omvatten, flitsen, donder en explosies zullen rond deze bergen klinken, een beetje zoals de explosies die ik op  dit moment in de verte hoor. Ik hou van je. Ik hou van jullie allemaal. Ik zou er een schat voor geven om jullie terug te zien, maar het kan niet. Mijn blinde noodlot wil dat niet. Ik denk in deze laatste uren van rust aan jou papa, aan jou mama, Jij bezet de eerste plaats in mijn hart, aan U, Beppe, onschuldig kind aan U, Angelina...vaarwel...Nee, nee het is geen angst.Ik ben niet bang!... Voor mijn soldaten toon ik me kalm en glimlachend. Bovendien hebben we het moreel hoog te houden...Een  vurige kus vol van genegenheid, je Adolfo...

 

De volgende dagen baanden de mannen van de 52ste  divisie zich een weg naar de top van de Ortigara, waar ze een duizental tegenstanders gevangen namen en meerdere kannonen bemachtigden. Daar hielden ze stand tot op 25 juni, die dag werden ze  er door de Oostenrijkse troepen met gas en met vlammenwerpers  teruggedreven. Op 29 juni kregen ze het bevel om terug te trekken naar de oorspronkelijke posities, de Italianen hadden op een front van drie kilometer minstens 25.000 man verloren, zonder dat het terreinwinst opleverde.

 

 

Ferrero stierf waarschijnlijk op 19 juni 1917. De brief werd later ontdekt  bij de persoonlijke bezittingen van zijn ordonans, de stoffelijke resten van de ordonans werden in de late jaren vijftig opgegraven nabij de berg Ortigara. De stoffelijk resten van de twee mannen werden bijgezet in het 'Sacrario Militairre del Leiten'' in Asiago. De brief die verder ook nog zijn testament bevatte is nu tentoongesteld in het  museum bij de sacrario. Ferrero's familie heeft de brief nooit ontvangen. Door een vreemde gril van het lot is de brief nu wel zichtbaar voor de toekomstige generaties. De brief is uitgegroeid tot een symbool die de hardheid van de oorlog en het offer van de jeugd in Italië weerspiegelt.

 

 

 

Meer artikels
Nécropole Nationale de Notre-Dame de Lorette 'Lantaarntoren'. 18-05-2015
Ablain-Saint-Nazaire Frankrijk.

In oktober 1914 slaagden de Duitse troepen van Beierse kroonprins Rupprecht von Bayern niet in om de Franse stad Arras in te nemen.

lees meer ...
Resten van een Frans Monument. 01-06-2015
Morto Bay Turkije.

De op 18 maart 1915 gevormde 5/15 compagnie van het 2e Franse Genie Regiment (onder bevel van kapitein Varnier) bestond uit 3 officieren, 20 onderofficieren, 17 korporaals, 213 sappeurs-mineurs, 1 brigadier en 16 sappeurs-chauffeurs.

lees meer ...
Prowse Point Military Cemetery. 05-12-2016
Ploegsteert (Comines-Warneton) België.

Dat het leven in een loopgraaf niet aangenaam was is een evidentie.

lees meer ...