Aquileia Italië.
'Angelo della Carità' Cimitero degli Eroi.
Aquileia Italië.

Het Italiaanse Aquileia is een Oud-Romeinse stad gelegen in de provincie Udine. De stad ligt aan het hoofd van de Adriatische Zee, grenzend aan de lagunes, zo’n 6 kilometer van de zee, aan de rivier de Natiso. Aquileia werd gesticht in het jaar 181 voor Christus. Het deed dienst als grensfort in het noordoosten van het Romeinse Rijk. De kolonie werd toen geleid door drie magistraten, twee droegen de titel van consul en één die van praetor. De ruggengraat van de nederzetting werd gevormd door de 3000 pedites (infanteristen). Vanuit Aquileia vertrokken veel belangrijke via ’s (wegen) richting het noordoosten van het Romeinse Rijk. Enige jaren later, in 169 v. Chr., vestigden 1300 families zich hier ter versterking van het garnizoen. De ontdekking van goudaders in Virunum (het huidige Klagenfurt)  in  130 v. Chr.  versterkte de belangrijke positie van Aquileia, naast een strategische plek werd het nu ook een handelscentrum en dat voornamelijk in agrarische producten. Aquileia werd niet voor niets ‘het tweede Rome’ genoemd. Aquileia was oorspronkelijk een Romeinse kolonie maar in 90 v. Chr. verkreeg Aquileia het  status van  municipium. Deze term werd gebruikt voor een stad die bij het Rijk was ingelijfd. De burgers van een municipium bezaten het (beperkte) Romeinse burgerrecht, maar behielden tegelijk hun zelfstandig bestuur, uitgezonderd rechtspraak en buitenlandse politiek. Een van de belangrijkste personen die hier ooit lange tijd verbleef en er ook voor een grotere welvaart zorgde was Marcus Aurelius Antoninus ( 26 april 121 - 17 maart 180 ), later werd hij keizer en regeerde van 161 tot 180 over het  Romeinse Rijk. In de vierde eeuw na Christus kende de stad haar bloeiperiode het werd toen ook een marinebasis. Doch in 452 werd Aquileia  vernietigd door Atilla, de aanvoerder van de Hunnen. Maar de stad werd heropgebouwd en zou haar plaats in de geschiedenis terug opnemen.

 

 

Achter de apsis van de basiliek van Aquileia, begrensd door de middeleeuwse stadsmuren, ligt er een militaire begraafplaats met slachtoffers uit de Eerste Wereldoorlog. De begraafplaats Il Campo degli Eroi is een belangrijke historische site, in tegenstelling tot andere begraafplaatsen, heiligdommen en ossuaria is het de enige die zijn oorspronkelijke vorm sinds de eerste grafleggingen in 1915 heeft behouden. Het ordenen van de graven was het werk van Don Celso Costantini, in die jaren priester van Aquileia, hij zorgde ervoor dat alle militairen een fatsoenlijke begrafenis kregen op deze stille en eenvoudige plek. Tussen de hoofdzakelijk ijzeren grafkruisen treffen we er ook de mooie bronzen sculptuur aan van de 'Angelo della Carità' (Engel van liefde). Dit mooi katholieke ornament werd in 1917 vervaardigd door Ettore Ximenes. Deze engel met vrouwelijke contouren ondersteunt een stervende Italiaanse soldaat, het is precies of ze hem opraapt om hem mee te nemen naar de hemel.De begraafplaats herbergt de lichamen van honderden Italiaanse militairen die stierven op de voorkant van de Karst.

 

 

 

Langs de grensmuur van de begraafplaats, die omringd is door laurieren en cipressen vinden we het graf van tien onbekende militairen. Op 26 oktober 1921 stonden hun kisten, samen met een elfde doodskist opgesteld in de basiliek van Aquileia. In die elfde kist lag net als in de tien andere ook het corpus van een niet geïdentificeerde Italiaanse militair. De stoffelijke resten van de elf werden vanuit diverse frontplaatsen naar hier overgebracht, één van hen zou er gekozen worden als de Italiaanse onbekende soldaat. De eer, of de last, om er de onbekende soldaat uit te kiezen viel op de schouders van Maria Bergamas (1867–1952). Hoe eervol die taak ook was, toch was dit voor Maria een pijnlijk gebeuren, want ook zij had een zoon en haar man verloren in de oorlog!

 

Maria werd geboren in Gradisca d'Isonzo op 23 januari, 1867, en bracht haar jeugd door in Trieste. Beide streken, d'Isonzo en Trieste, waren toen delen van Oostenrijk-Hongarije. Haar zoon Antonio moest dus verplicht dienst nemen in het Oostenrijkse leger. Maar in 1916 deserteerde hij, de republikeinsgezinde Antonio Bergamas had het Oostenrijks–Hongaarse leger de rug toegekeerd en lijfde zich als vrijwilliger in bij de "Regio Esercito” (het Italiaanse leger). Op 16 juni 1916 nam hij deel aan de zware gevechten op de flanken van de Monte Cimone, die strijd had fatale gevolgen voor Antonio. Zijn lichaam werd nooit teruggevonden. Op de plechtigheid van 26 oktober 1921 vertegenwoordigde Maria Bergamas alle Italiaanse moeders die een zoon verloren hadden tijdens de oorlog. Met een ruiker bloemen in de armen werd Maria voor de elf lijkkisten gebracht, maar haar moederlijke verdriet speelde haar parten! Al bij de eerste kist schreeuwde ze de naam van haar zoon, ze zakte huilend in elkaar! Vier militairen, allen dragers van 'La medaglia d'oro al valor' militare (Gouden Medaille voor Militaire Moed) schoten haar ter hulp ondersteunden haar en hielpen haar om terug recht te krabbelen. Maria passeerde een aantal grafkisten en legde dan haar bloemen neer op een kist, ze knielde en legde haar beide handen op de doodskist, zo wees zij “il Milite Ignoto “ (de onbekende soldaat) aan. Tenslotte knielden ook alle andere aanwezigen en werd er samen een uur lang gebeden. Vervolgens werd het stoffelijke overschot van de Onbekende soldaat dan met de gepaste honneurs naar Rome overgebracht. Daar kreeg hij op 4 november 1921 een staatsbegrafenis en werd daarna te ruste gelegd in de Tomba del Milite Ignoto (Graf van de onbekende soldaat). Het graf maakte deel uit van het Monument van Victor Emanuell II, dat werd gebouwd tussen 1895 en 1911. De overige tien soldaten werden samen in  Aquileia in één graf begraven. Maria Bergamas die in Italië bekend staat als: “De moeder van de onbekende soldaat”, werd na haar dood op 4 november 1954 op de begraafplaats van Aquileia, bij de lichamen van de 10 andere onbekende soldaten begraven.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Meer artikels
'De Gevleugelde Overwinning 'Sacrario del Tonale. 25-01-2016
Passo del Tonale Italië.

De Tonalepas is een weidse bergpas op 1.883 met hoogte tussen de gletsjers van de bergmassieven Adamello-Presanella (Zuiden) en de Ortler Alpen (Noorden).

lees meer ...
Deutcher Soldatenfriedhof 'Ein Gefallenen Soldaten'. 29-08-2016
Cannock Chase (Staffordshire) Verenigd Koninkrijk.

Deze fraaie  bronzen sculptuur is van Hans Wimmer (1907- 1992),hij was een eminent Duits beeldhouwer.

lees meer ...
Franse begraafplaats Saint-Charles-de-Potyze. 11-05-2015
Ieper België.

In de week volgend op 8 mei werd er fel gestreden in het gedeelte van de Ieperboog gelegen tussen Mouse Trap Farm en ’t Hooge. 

lees meer ...