Diksmuide  België.
Crypte Ijzertoren 'Steen van Merkem'.
Diksmuide België.

 

“Hier ons bloed, wanneer ons recht''.

 

Merkem oktober 1917, tijdens een nachtelijke actie in het verwoeste frontdorp schilderen enkele Vlaamse militairen, die opkwamen voor de toepassing van de taalwetten, bovenstaande boodschap op een oude pompsteen.

 

Die oude pompsteen was in feite de sokkel van het in 1844 geplaatste standbeeld en dorpspomp ter ere van Sidronius Hosschius, een Merkemse Jezuïet uit de 17de eeuw. Deze jezuïet werd als beoefenaar van de Latijnse poëzie wereldberoemd. Het bronzen, borstbeeld bovenop de pompsteen verdween tijdens de Duitse bezetting en werd vermoedelijk door de Duitsers tot oorlogsmateriaal verwerkt. Het voetstuk dat als dorpspomp dienst deed, bleef bij de kerkruïne staan. Doordat de steen na de bevrijding plat lag, bleef hij zestien jaar onopgemerkt bij de kerk liggen.  Gelukkig beschikte het IJzerbedevaartcomité over een foto van deze steen.  Hierdoor werd het voetstuk beroemd en startte men het zoeken.  Toevallig kwam Clem De Landtsheer, toenmalig secretaris van het IJzerbedevaartcomité, op het spoor van de sokkel. Het IJzerbedevaartcomité kreeg op 7 februari 1934 de toelating om de steen te verhuizen naar Kaaskerke.De 'Steen van Merkem' werd eind februari 1934 naar de crypte van de IJzertoren overgebracht. De steen staat nu achter de Pax-Poort in de restanten van de gedynamiteerde IJzertoren. Dit symbool voor de Vlaamse gesneuvelden werd in de nacht van 15 op 16 maart 1946 vakkundig en naamloos gedynamiteerd en neergehaald.

 

In 1929 besliste het IJzerbedevaart comité een aantal belangrijke gesneuvelde Vlamingen over te brengen naar de IJzertoren, om daar opnieuw begraven te worden. De zogenaamde IJzer symbolen waren: Renaat de Rudder, Firmin Deprez, Juul de Winde, Joe English, Frans Kusters, Frans van der Linden, Edward en Frans van Raemdonck (wiens stoffelijke resten samen begraven zijn met die van de Waal Fiévez), Lode de Boninge en Bert Willems. Gezien de IJzertoren en omgeving geen begraafplaats waren bracht de overbrenging en het herbegraven van hun stoffelijke resten heel wat wettelijke en administratieve perikelen met zich mee. Pas tijdens de 13de IJzerbedevaart in 1932 konden de eerste IJzer symbolen in de crypte begraven worden. Juul de Winde werd als laatste der IJzersymbolen, pas in 1937, onder de IJzertoren herbegraven. Lode de Boninghe werd niet overgebracht maar bleef in Wevelgem begraven. Op het einde van de twintigste eeuw werd de Crypte grondig gerestaureerd en werden de kisten van de Vlaamse symbolen naar de kapel in de nieuwe toren overgebracht. Op 18 augustus 2001, na de restauratie, keerden de kisten van de Vlaamse helden terug naar de Crypte. Tot op heden is niet duidelijk hoeveel mensen er nu exact in de crypte begraven liggen.

 

 

Meer artikels
Martinsart British Cemetery. 02-04-2018
Martinsart ( Mesnil) Frankrijk.

Martinsart (Somme) lag dicht bij de geallieerde frontlinie tot september 1916, en dan opnieuw vanaf maart tot en met augustus 1918.

lees meer ...
Fort Troyon 'Ammunition depot: Nécropôle Nationale'. 22-09-2014
Troyon Frankrijk.

In 1914 maakte het Franse fort de Troyon deel uit van de defensieve linie 'le rideau défensif des Hauts de Meuse'. Door haar ligging langs de weg te midden van de 'Place forte de Verdun' en de "Saillant de Saint-Mihiel” zou het fort gedurende de gans de oorlog in de eerste linie van het front liggen. Oorspronkelijk voorzag het fort de huisvesting van een garnizoen van 800 man en 40 vuurmonden, maar in september 1914 bestond de fortbezetting slechts uit 150 artilleristen van het 5e artillerie te voet en uit 300 infanteristen van het 166e R.I.

lees meer ...
MEBU voor MG compagnie 'In Treue Fest' 04-04-2016
Apremont Frankrijk.

Wanneer wij het oude front gaan bezoeken spreken de gidsen er vaak over Engeland, meestal bedoelen ze hier eigenlijk het Britse Rijk mee.

lees meer ...