Kobarid Slovenië
Ossuarium Caporetto ( Kobarid).
Kobarid Slovenië

De twaalfde slag aan de Isonzo was de laatste actie aan het Isonzo Front. De slag werd uitgevochten tussen  24 oktober en  12 november en vond plaats bij het huidige Kobarid (Caporetto in het Italiaans). Dit tegenoffensief uitgevoerd door Duitse en Oostenrijks-Hongaarse elite troepen werd de slag bij Caporetto of slag bij Karfreit genoemd. This attack surprised the Italian command in the mountainous Upper Soča Region on October 24, 1917. By means of new tactics of warfare the other side achieved a victory which in the final year of the war on the Isonzo Front pushed the Italian Army deep back into their territory. De slag was een vertoning van de doeltreffendheid van stormtropen en de infiltratietactieken die mede ontwikkeld waren door Oskar von Hutier.  Oostenrijk-Hongaarse troepen, versterkt met Duitse eenheden, konden er door de Italiaanse verdedigingslinies breken en joegen de Italianen, die praktisch geen mobiele reserves hadden, op de vlucht. While preparing for the offensive, the attackers had to invest tremendous efforts, and in a little over a month, 2400 trainloads of the necessary supplies and men were shipped to the foot of the mountains and then transported across the mountains to the Soča Valley.Tijdens de voorbereidingen van het offensief hadden de aanvallers enorme inspanningen moeten leveren. De nodige voorraden en manschappen werden in een tijdspanne van iets meer dan een maand en in 2400 treinladingen naar de voet van de bergen geëxpedieerd, van daar werden ze dan over de bergen naar de Isonzo vallei getransporteerd. The extent of this task is illustrated on a 27 m2 large relief model of the Upper Soča Region in the scale 1:5000 and on large maps showing the movements and distribution of military units.  

 

Uit het dagboek van generaal Otto von Below, bevelhebber van het Oostenrijks-Duitse XIV e Leger:

26 september 1917 (Mt. Kobilja glava, 1475 m)

"Toen we de top bereikten ... konden we vanuit de hoogte de door de vijand bezette bergen waarnemen ... Het was noodzakelijk om onze generaals onze ambitie, de doelstellingen en de details van ons plan uit te leggen. Voor ons verliep alles uitstekend, want onder ons lag het slagveld open gespreid als een enorme kaart. "

14 oktober  1917

“Na het ontbijt inspecteerde ik het 119e en 121e regiment: in goede conditie prachtig menselijk materiaal…” (! !)

 

 

Een van de Duitse officieren die hier in 1917 in de regio in actie kwam was Oberleutnant Erwin Johannes Eugen Rommel ( 15 november 1891- 14 oktober 1944)  (Veldmaarschalk in 1942). Hij werd met zijn eenheid, het Württembergisches Gebirgs-Bataillon dat een onderdeel van het toenmalige Deutsches Alpenkorps was, in september 1917 aan het Italiaanse front ingezet. De eenheid was bij wijze van Duitse steun aan de  Oostenrijks-Hongaarse bondgenoot uitgeleend. Het bataljon zou zich hier bekwamen in de stoottroeptactiek.  De Würtenbergers deden van zich spreken toen twee compagnieën van hun formatie, geleid door Oberleutnant ( eerste luitnenant) Rommel, in oktober 1917 bij de Slag bij Caporetto, de Italiaanse frontlinie konden doorbreken en er een artilleriestelling wisten te overmeesteren. Een Italiaanse tegenaanval werd afgeslagen en een complete eenheid van de Italiaanse Bersaglieri werd er krijgsgevangen genomen. Toen de rest van het bataljon aangekomen was leidde Rommel de formatie langs de achterzijde van de  Monte Matajur (in het tegenwoordige Slovenië), die was strategisch enorm belangrijk. Daar kon men nog meer Italianen tot de overgave dwingen. Na de verovering van deze bergtop werden er na de slag 150 Italiaanse officieren en 9000 manschappen krijgsgevangen genomen. Er werden ook 81 stuks geschut buitgemaakt. Rommel werd tot Hauptmann (kapiteint bevorderd en kreeg op 10 december 1917 voor zijn aandeel in deze gewonnen slag de 'Pour le Mérite' uitgereikt. Rommel was één van de jongste ontvangers van deze hoogste Duitse onderscheiding.

 

Het Italiaanse ossuarium hier ligt vlak buiten Kobarid. De heuvel waarop het monument staat is de Gradic en het werd gebouwd rond de St Antonius kerk die dateert uit 1696. Het knekelhuis werd gebouwd toen deze streek, nu in het huidige Slovenië, nog onder Italiaans bestuur stond.  Het beenderhuis werd ontworpen door Giannino Castiglioni en Giovanni Grappi, de tekening bestond uit drie op elkaar gebouwde achthoeken. Het bouwen van dit herdenkingsoord zou drie jaar duren, het was voltooid in 1938. Anders dan bij het Ossuarium van Douaumont, bij het Franse Verdun, zijn de overblijfselen hier niet te zien. Langs de weg naar het monument werd de kruisgang uitgebeeld.

 

De Fascistische dictator Benito Mussolini (1883- 1945), die hier zelf in de streek meevocht, liet hier op het einde van de jaren dertig de overblijfselen van duizenden Italiaanse militairen herbegraven. Tijdens de Eerste Wereldoorlog trok Mussolini vrijwillig naar het front. Hij schopte het tot sergeant, maar werd op 23 februari 1917 gewond. Na zijn herstel kon hij niet meer deelnemen aan de strijd. In 1938 kwam de Duce ("de Leider") Mussolini hier persoonlijk het ossuarium inhuldigen.

 

 

Nu herbergt het knekelhuis de stoffelijke resten van 7014 bekende militairen, hun namen staan op de muren vermeld. Tevens zijn er bij de trap enkele ruimten waar 2748 onbekende strijders te ruste werden gelegd. De stoffelijke overschotten zijn allemaal afkomstig vanop een aantal militaire begraafplaatsen die ooit langsheen de rivier Isonzo lagen. Op de wanden en op het plafond van het kerkje zijn beschilderingen te zien, soms verwijzen die ook naar de oorlog.

 

 

 

Meer artikels
Gorjansko Austro - Hungarian Military Cemetery. 04-01-2016
Gorjansko Slovenië.

Op de militaire begraafplaats gelegen achter de dorpsbegraafplaats van Gorjansko liggen er meer dan 10.000 militairen begraven.

lees meer ...
Cimitero Ebraico 'Marco Prister'. 16-11-2015
Trieste Italië.

Begin 1915 verbleven nog heel wat Italiaanse burgers, en dat vooral om economische redenen, in Oostenrijk –Hongarije.

lees meer ...
Bethleem Farm East Cemetery. 04-09-2017
Mesen België.

Bethleem Farm East Cemetery is slechts een stipje in het mooie uitgestrekte Mesens landschap.

lees meer ...