Fins  Frankrijk.
1914-1918 Aux Enfants des Fins Morts pour la France.
Fins Frankrijk.

De bij monumenten gebruikte symbolen, poses en gebaren brachten een bepaalde boodschap over. Zinnebeeldige personages duiden vaak abstracte waarden als het Vaderland, de Rechtvaardigheid of de Vrijheid aan. De Pieta: een beeld van Maria met de stervende Christus in haar schoot, als allegorie van het Vaderland. De Overwinning: een gevleugelde figuur met palmtakken en kransen, vaak gehuld in antieke draperieën, soms met helm. Burgers: moeders, weduwen, pleuranten, blootshoofds of gesluierd, vaak met een stervende man in hun armen (zoals bij de pieta). Soms gebruikte men ook een vrouw of een oude man die oorlogsverhalen vertelden aan een kind.

 

De leeuw beeldde de kracht en moed uit. Op verschillende Belgische monumenten gebruikt men ook de afbeelding van koning Albert I. Hij symboliseerde de vastberadenheid en de moed van ons land tijdens de Eerste Wereldoorlog. De soldaten namen verschillende poses aan: - Als wachtpost (rechtopstaand, voor zich uit starend).- Aanvallend (als teken van moed en zelfopoffering).- Stervende (zonder zichtbare wonden, tranen, of sporen van lijden), vaak met andere personages (pieta, met Christus,..). Onbewogen sloot het Vaderland de zieltogende militair in haar armen. Er waren ook monumenten waarop de gewonde krijgsmannen werden omringd door strijdmakkers. Dit stond voor de samenhorigheid van de groep, omdat de stervende krijger zich had opgeofferd opdat zijn kameraden zouden overleven. - Mijmerend (leunend op zijn geweer). Dit type was eerder zeldzaam en fungeerde vaak als een soort monument aan de vrede. Wat bij de oude gedenktekens vaak ontbrak was het slijk, het gevecht met de vijand, kortom de realiteit van het leven aan het front. Aan de gruwel van de oorlog werd voorbij gegaan. Men beloofde de soldaat onsterfelijkheid, omdat hij bepaalde waarden had verdedigd, een ideaal had gevolgd en een persoonlijk offer had gebracht.

 

De stijlfiguur van het Vaderland: een jonge vrouw, gevleugeld, in antieke draperieën en met klassieke gelaatstrekken. Ze vertegenwoordigde de erkentelijkheid van het Vaderland tegenover het nobele offer van de militairen en de smart over het verlies van haar kinderen. Ook de gebaren hadden hun betekenis: Geheven armen symboliseerden opluchting en bevrijding. Gestrekte armen ( vaak met een krans in de hand) symboliseerden de overwinning. Open handen stonden voor welwillendheid en samenspraak, gesloten handen voor kracht en onverzettelijkheid. Evenwijdige benen duidden, zoals bij de wachtpost, op ingetogen kracht, terwijl een loophouding stond voor verovering, overwinning en toekomst. Een liggende houding betekende de dood, de eeuwige slaap. Een gebogen houding verraadde droefheid en overpeinzing. Een rechtopstaande houding duidde ten slotte op kracht en rechtvaardigheid. De bedoeling was dat de boodschap van een monument door deze houdingen en gebaren onmiddellijk duidelijk was voor de toeschouwer. Monumenten aan de vrede, als aanklacht tegen de oorlog, waren eerder zeldzaam.

 

Meer artikels
Loopgraven. 19-10-2015
Monte Sei Busi Italië.

Tijdens de derde (18 oktober - 3 november 1915) slag aan het Isonzo front escaleerde de wreedheid van de gevechten nog verder.

lees meer ...
Gemeentelijke begraafplaats Dadizele. 15-10-2018
Dadizele (Moorslede) België.

Dadizele, al sinds 15 de eeuw een bekend bedevaartoord, lag gedurende oorlog aan de grens van de gevechtszone.

lees meer ...
Ara Pacis Mundi. 02-05-2016
Medea Italië.

De Ara Pacis Mundi van Medea is een monument dat opgericht werd in 1951, deze symbolische herdenkingsplaats moet de doden van alle oorlogen memoreren, maar vooral die van de Tweede Wereldoorlog.

lees meer ...