Vlamertinge België.
Oorlogsmonument WOI & WOII
Vlamertinge België.

Links voor de toegang van de St-Vedastuskerk van Vlamertinge, een deelgemeente van Ieper, staat de gedenkzuil ter herinnering aan hun militaire slachtoffers van de Eerste en Tweede Wereldoorlog. Tegen een rechthoekige, hardstenen sokkel en identieke zuil, die naar boven toe versmalt en bovenaan met een bekroning uit wit natuursteen is afgewerkt, leunt een dode soldaat in uniform ondersteund door een vredesengel. De soldaat houdt een palmtak in de hand en de engel een openliggend boek met het woord 'onsterfelijk' op. Op de zuil bovenaan staat: “Vrede”. Op de linker- en achterkant staan de namen van de militairen, op de rechterkant staan eveneens de namen van de militairen en deze van W.O. II. Op de sokkel, omlijst door gestileerde lauwertakken, lezen we “Hun lijken liggen als zaden in 't zand hoop op den oogst O Vlaanderland”. Het gedenkteken kwam er op initiatief van de Vlaamse Oud-Strijders (V.O.S.). Het werd op 2 november 1924 door Raf Six, de toenmalige voorzitter van de V.O.S. onthuld en aan de gemeente overhandigd.

 

 

Tussen 7 en 10 oktober 1914 werd Vlamertinge voor een heel korte tijd bezet door de Duitsers. Daarna werd het een belangrijk geallieerd militaircentrum voor medische posten, kampen en allerlei voorraden. Het dorp bevond zich net nog gedeeltelijk binnen de grenzen van het bereik van de Duitse artillerie, waardoor het nagenoeg volledig werd vernield.

 

Wanneer het meeste puin geruimd en de rust teruggekeerd was kon de wederopbouw beginnen. Noodwoningen werden opgetrokken met recuperatiematerialen. De brouwerij Veys hield er nog behoorlijk stand. Van de kerk restte nog een stuk zijbeuk en een in tweeën gescheurde toren. De huidige Parochiekerk Sint-Vedastus, een Neogotische hallenkerk naar ontwerp van de architecten Guillaume Veraart en Ernest Richir (Brussel), werd in 1920 grosso modo naar vooroorlogs uitzicht heropgebouwd. De bouwwerken duurden van 1920 tot 1923, de inzegening vond plaats op 12 juni 1923. Aan de westgevel van de kerk vinden we de Neoromaanse kapel van familie du Parc.  Boven de deur van de kapel vinden we het Familiewapen met daarbij de spreuk: "Vaincre ou mourir" ( Rechts zichtbaar op de foto).

 

 

Het dorpwas gedurende de oorlog o.a. bezet door Britse eenheden van de artillerie en door Field Ambulances (medische hulpposten). Hulpposten betekenden helaas ook dat er hier heel wat gewonde mannen hun laatste adem uitbliezen! In Vlamertinge werden o.a. bijzettingen verricht in de oorspronkelijke Military Cemetery ( tot juni 1917), maar in de voorbereiding op het komende geallieerde offensief werd de New Military Cemetery klaargemaakt. De meeste bijzettingen gebeurden  in de periode juli-december 1917, de begraafplaats bleef in gebruik tot oktober 1918.

 

 

Eén van de hier bergraven oorlogsslachtoffers is de Schotse Company Serjeant Major (CSM) John Skinner, VC & DCM, van het 1st Bn. King's Own Scottish Borderers ( 29th Division). John Kendrick Skinner werd op 5 februari 1883 te Glasgow geboren. John was 34 jaar  toen hij tijdens de Slag van Passendale op 18 augustus 1917 het Victoria Cross verdiende.

 

In The London Gazette werd CSM Skinner ’s moedige daad die hem zijn Victoria Cross opleverde beschreven als volgt: “Voor uiterst schitterende blijken van dapperheid en goede leiding. Tijdens een aanval van zijn compagnie, openden mitrailleurs het vuur op de linkerflank en vertraagde zo de aanval. Hoewel CSM Skinner gewond was aan het hoofd, verzamelde hij zes mannen. Hij werkte zich rond de linkerflank van de drie bunkers van waaruit het mitrailleurvuur kwam en lukte er in, om helemaal alleen, de eerste bunker, na een granaataanval, in te nemen. Daarna leidde hij zijn zes mensen naar de twee andere bunkers die hij eveneens vakkundig opruimde en waar hij zestig krijgsgevangen nam; daarbij maakte hij ook drie mitrailleurs en twee loopgraafmortieren buit. De doorzetting en de moed door deze onderofficier tentoongespreid, lieten toe dat het objectief werd bereikt en geconsolideerd."

 

 

 

 

 

John werd op 17 maart 1918  toen hij probeerde om een gewonde man te redden in het niemandsland bij Vlamertinge, gedood door een scherpschutter. Tijdens zijn begrafenis met militaire eer op 19 maart  werd zijn kist gedragen door zes VC winnaars van de 29 e divisie, daarnaast waren nog drie andere VC winnaars op de begrafenisdienst aanwezig. Deze gedecoreerde oorlogsveteraan had o.a. meegestreden in de Tweede Boerenoorlog (Zuid-Afrika), in de slag bij Mons, in de Gallipoli-veldtocht en in de Slag bij Passendale. Hij was ook drager van het Franse Oorlogskruis met bronzen palm. Zijn Victoria Cross wordt nu tentoongesteld in het regimentsmuseum van The Kings Own Scottish Borderers in de in Berwick Barracks te Berwick upon Tweed.

 

Op 16 jarige leeftijd ging John in dienst bij het leger in 1900. Hij raakte 3 maal gewond in de Tweede Boerenoorlog.  Na  de  plechtige ontvangst van zijn  Victoria Cross door King George kreeg hij   14 dagen verlof wat de gewoonte was na de inhuldiging. Hij herstelde echter nog altijd van een hoofdwonde opgelopen tijdens zijn VC actie, na enkele dagen keerde hij tegen advies van zijn verzorgers terug naar zijn eenheid. Skinner ontsnapte aan de de disciplinaire regels omdat hij een legende was onder de troepen van de 29 e divisie. Nadat John acht keer gewond was geraakt  ging hij een weddenschap aan met zijn vriend CSM Ross dat hij zijn negende wonde voor Ross zou krijgen. Ross was ook reeds acht keer gewond geraakt. John heeft  zijn weddenschap gewonnen maar echter met fatale afloop. John Skinner VC & DCM rust nu in plot XVI, rij H, graf 15. De familiespreuk van de familie du Parc "Vaincre ou mourir" (overwinnen of sterven) zou in feite beter passen op de grafsteen van de moedige CSM Skinner!

 

                         Bha e fìor gaisgeach scottishclans - He was a true Scottish hero!”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Meer artikels
Kunstwerk, een miniatuur beeldengroep toont de gevolgen van gifgas tijdens WOI. 09-04-2018
Tielt België.

Op 14 oktober 1914 bezette het Ober Kommando 4 (A.O.K. 4 = hoofdkwartier van het Vierde Duitse Leger) Tielt en bleef vier jaar lang in de stad.

lees meer ...
Duitse Mausoleums Hohrodberg (Baerenstall). 25-01-2016
Hohrodberg Frankrijk.

De strijd in de Vogezen leverde de Fransen geen doorbraak op, de Duitse tegenstand was te sterk. Bovendien wilden de Duitsers het in 1871 verkregen grondgebied niet afstaan.

lees meer ...
Duits Monument 'Wanderer Verweile In Andacht'. 13-02-2017
Oudenaarde België.

Net als de meeste steden in het bezette gebied kreunde ook de stad Oudenaarde onder de Duitse heerschappij.

lees meer ...