Voormezele- Zillebeke. België.
Lankhof Farm Bunkers.
Voormezele- Zillebeke. België.

 Langhof farm, gelegen op het grondgebied van Voormezele,  dankt zijn benaming aan het 'Château de Langhof', een herenhuis dat vanaf de 17e eeuw werd gebruikt door de Ieperse bankier Adrien Destamaudt. In het midden van de 18de eeuw werd er een kasteel gebouwd. Het gebouw in Lodewijk XV-stijl lag op een motte, een kunstmatig eiland omringd door water, en was net als een middeleeuwse burcht toegankelijk via twee stenen bruggen. Dit mooie gebouw behoorde nu toe aan de familie de Patin, Rond 1900 kwam het kasteel, in Louis XV-stijl, de eigendom van Albert Vercruysse de Patin. Hij gebruikte het kasteel slechts sporadisch als zomerverblijf en verhuurde het aan diverse vooraanstaande families. De statige woonst diende later soms als onderdak voor familieleden of vrienden van de adellijke familie de Codt uit Ieper, die het kasteel nu in bezit had. In het kasteel werkte een kokkin, een huishoudster, een koetsier en een hovenier. De hovenier werkte in de nabij gelegen boerderij achter het kasteel, die op het grondgebied van Zillebeke lag. De laatste eigenaar was Albert Vercruysse, hij werd geboren in 1851 en overleed in 1923. Hij gebruikte het kasteel als zomerverblijf samen met zijn vrouw Marie van der Straeten, maar tijdens de oorlog kwam het kasteel in de vuurlinie te liggen.

 

In oktober 1914 hielden de Britse eenheden stand langs de oevers van het kanaal Ieper-Komen dat wat verderop lag. Het kasteel werd door hen gebruikt als een vesting met loopgraven uitgegraven in de richting van de stellingen langs het kanaal dat ten zuiden van het kasteel lag.  Tijdens de Eerste Slag om Ieper waren de Duitsers op 22 november 1914 tot aan de Palingbeek en voor Sint-Elooi geraakt. Het kasteel en haar boerderij werden nu een prooi voor door Duitse kanonnen en werden stapsgewijs tot puin geschoten. De boerderij werd door de Britten omgedoopt tot Langhof Farm maar werd ook vaak Lankhof Farm genoemd. In de periode 1916-1917 vertoefden er vooral Britse artillerie baterijen op Lankhof Farm. Tijdens de Mijnenslag bij Mesen  tussen 7 en 14 juni 1917, konden de Britten enkele kilometers terreinwinst maken, ze rukten op tot aan de spoorwegberm van Hollebeke en veroverden de Palingbeek. Langhof werd voorlopig veiliggesteld. Op 10 november 1917 tijdens de Derde Slag om Ieper, veroverden de Britten Hollebeke. Op bevel van de Britse 37th Division, bouwde de Britse 153th  Field Company Royal Engineers (genietroepen) in november 1917, op het kunstmatige eiland, zeven C-type shelters (betonnen schuilplaatsen). Deze zouden gebruikt worden door de artilleriebrigade. Vanaf januari 1918 werden de werken verder gezet en beëindigd door de 4th  Field Company Australian Engineers (Australische genietroepen). De daken werden gegoten op "Elephant Plates" (golfplaten), die binnenin nu nog fragmentarisch aanwezig zijn, maar waarvan de indrukken in het gebogen plafond nog duidelijk te zien zijn. De andere muren, zowel buiten als binnen, werden ofwel gegoten tegen golfplaten met fijne ondiepe golving, of tegen een houten bekisting. Hier en daar werden ook bakstenen van het vernielde kasteel gebruikt.

 

In april 1918 keerde het tij, tijdens het Voorjaarsoffensief van 1918 dreven de Duitsers op 25 april de Britten terug tot net voor Langhof. Lankhof Farm werd verdedigd door de C Company van het 6th  Battalion Leicesters, maar na drie dagen van plaatselijke gevechten omsingelden 250 Duitsers  Lankhof Farm en moesten de Leicesters toch de plaats prijsgeven. Een peloton van het 8th Battalion moest de bunkers heroveren, maar de mannen geraakten niet door het hevige Duitse mitrailleurvuur.  De volgende dag, op 28 april,  voerde de D Company van het 7th Battalion Leicesters een tegenaanval uit, maar ook die mislukte. De Duitsers rukten op tot op een paar kilometers van Ieper, Hellfire Corner en Zillebeke Vijver vielen in Duitse handen. Pas vanaf 28 september 1918 werd de omgeving van Ieper definitief bevrijd.

 

Na de oorlog zag men dat bij vier schuilplaatsen de toegang werd verschaft via een bijna L-vormige gang, met daarin een venstertje, de overige drie constructies kregen een toegang midden in de achtermuur. De constructies waren voorzien van één à twee rechthoekige vensteropeningen. In één schuilplaats vond men een bakstenen schouw, met daarop enkele sierstenen, in deze schoorsteen kon een kachel geplaatst worden. Ook in andere constructies vond men sporen van verluchtingsgaten. Het kasteel niet meer heropgebouwd. De zeven betonnen schuilplaatsen op de motte, omgeven door water en populieren, bleven bewaard en werden bij Ministerieel Besluit op 2 juni 1992 beschermd. De kasteelhoeve werd op dezelfde plaats heropgebouwd als voor de oorlog. 

 

 

 

Meer artikels
Berles New Military Cemetery. 16-01-2017
Berles-au-Bois Frankrijk.

Berles New Military Cemetery  ligt in de Franse gemeente Berles-au-Bois (Pas-de-Calais).

lees meer ...
Memorial ‘Amedeo di Savoia Duca delle Puglie e 3° Duca d'Aosta’. 31-10-2016
Gorizia Italië.

Prins Amedeo, de 3de hertog van Aosta werd geboren op 21 oktober 1898.

lees meer ...
Trincea Della Selletta. 07-05-2018
Montfalcone Italië.

Monfalcone is een stad in de Italiaanse provincie Gorizia in Friuli-Venezia Giulia, Noord-Italië, en gelegen aan de Golf van Triëst.

lees meer ...