Belleau Frankrijk.
Belleau Wood.
Belleau Frankrijk.

De Slag om het Bos van Belleau (Bois Belleau) in het laatste jaar van de oorlog bestond in feite uit twee operaties die samenhingen. Eerst bij Château-Thierry (3-4 juni 1918) en daarna bij het bos van Belleau zelf (6-26 juni 1918). Op 27 mei 1918, na het Duitse offensief op de Chemin des Dames, waren de Franse linies tussen Noyon en Reims 50 km naar achteren verschoven.

 

Belleau Wood, het bos aan de weg Metz-Parijs, werd eind mei ingenomen door eenheden van het 7e Duitse leger toen die bij de Marne aankwamen in de buurt van Château-Thierry, tijdens het Duitse offensief aan de Aisne werden de posities er door vier Duitse divisies gehandhaafd.

 

 

Op 31 mei begon de 2e Amerikaanse Divisie (2nd Infantry Division ("Indianhead"), bestaande uit 26.665 militairen, waaronder 1.063 officieren, met het bouwen van defensieve stellingen rond Château-Thierry. De 2e infanteriedivisie bevatte ook een brigade (de 4e brigade) van de U.S. Marines (U.S.M.C.). Opperbevelhebber Foch nam de beslissing dat het Zesde Franse Leger moest aanvallen, bij deze aanval zou ook de 2e Amerikaanse Divisie betrokken worden. Château-Thierry vormde toen de punt van de Duitse opmars naar Parijs, 70 km naar het zuidwesten. Het werd verdedigd door de Amerikaanse 2e en 3e infanteriedivisie, die op verzoek van de Fransen door de commandant van het Amerikaanse expeditieleger (American Expeditionary Forces (AEF)), John Pershing, waren ingezet.

 

 

In de avond van 1 juni sloegen Duitse troepen, links van de positie waar de Amerikaanse mariniers lagen, een gat in de Franse linies. Als reactie voerde de Amerikaanse reserve, bestaande uit het 23e infanterieregiment, het 1e Bataljon, het 5e mariniers en een element van het 6e bataljon mitrailleurs, een geforceerde mars uit van meer dan 10 km om de geslagen bres te gaan dichten. Tegen de morgen bereikten ze hun doel. In de nacht van 2 juni hielden de Amerikaanse troepen een frontlijn van 20 kilometer ten noorden van de weg Parijs-Metz. Die weg liep door graanvelden en verspreidde bossen van aan Triangle Farm ten westen van het dorp Lucy tot in het noorden van Hill 142. De Duitse tegengestelde lijn liep van Vaux naar Bouresches en dan richting Belleau.

 

De Amerikanen ondernamen op 3 en 4 juni een tegenaanval, zij werden ondersteund door de Franse 10e koloniale divisie. In een vurig offensief lukte het ze om de Duitsers terug te dringen over de Marne naar Jaulgonne. Blakend van strijdlust door het behaalde succes, eerst bij Cantigny (eind mei) en nu bij Château-Thierry, begon de 2e infanteriedivisie van generaal Bundy twee dagen later aan de moeilijke missie om het Bos van Belleau en Hill 142 te veroveren.

 

 

De 4e brigade van het korps mariniers, geleid door James Harbord, kreeg de opdracht om het bos in te nemen. In de nacht van 5 juni zetten de Mariniers samen met het 23e US infanterieregiment hun aanval in en begonnen op te rukken in Belleau Wood. De dag erna rapporteerde een bataljon van het 23e infanterieregiment grote verliezen: 27 doden en 225 gewonden, dit zou de toon aangeven voor de verliezen die alle eenheden hier leden. Tot dit gevaarlijk uitgevoerd waagstuk behoorde  ook een tocht over een open korenveld dat tot in alle hoeken door Duits mitrailleurvuur bereikt werd, maar dat verhaal wordt door sommige historici tot op de van vandaag betwist. Omdat de toegang tot het bos nauwelijks dekking bood, waren de verliezen op de eerste dag, 6 juni, de hoogste in de geschiedenis van het korps mariniers. Een bedenkelijk record dat stand hield tot de verovering van het door de Japanners bezette Tarawa in november 1943.

 

Op 10 juni zetten de mariniers onder leiding van James G. Harbord de Duitsers ten zuiden van het Bois Belleau sterk onder druk. Het bos werd fel verdedigd door de Duitsers, maar na twee dagen verminderde de Duitse weerstand: 500 Duitsers werden gevangengenomen en 35 mitrailleurs werden in beslag genomen. Het bos werd eerst ingenomen door de mariniers en de 3e infanteriebrigade, toen weer heroverd door de Duitsers, toen weer veroverd door de Amerikanen, en het zou zo wel zes keer van bezitter wisselen voordat de Duitsers ten slotte werden verdreven. De dichtbijgelegen dorpen Vaux en Bouresches zouden ook weldra veroverd worden.

 

De slag duurde van 6 tot 26 juni, na tien dagen van verwoede gevechten verjoegen de Amerikanen de laatste Duitsers uit de noordkant van het bos. De Amerikaanse verliezen bedroegen 9.777 man, daaronder telde men 1.811 gesneuvelden. De Duitse verliezen zijn niet bekend, alleen dat er 1.600 gevangenen waren. Men zou kunnen zeggen dat de gecombineerde operatie bij Château-Thierry en het Bos van Belleau het einde betekende van het laatste grote Duitse offensief.

 

Inmiddels vorderde het 9e Amerikaanse infanterieregiment langs de weg naar de Marne maar werden tot staan gebracht op 1.5 km van Château -Thierry. In de nacht van 1 juli werd er door het 23e infanterieregiment, onder bevel van kolonel Malone, nog een aanval op het dorpje Vaux uitgevoerd. De Tweede Amerikaanse Divisie werd op 6 juli afgelost door de pas opgeleide 26e Amerikaanse Divisie  (26th Infantry Division "Yankee Division"). Château-Thierry werd pas heroverd op 21 juli, tijdens de Slag bij Château-Thierry, ook tijdens een Amerikaanse aanval.

 

 

De Franse naam voor het bos, Bois Belleau, werd na de oorlog officieel veranderd in "Bois de la Brigade de Marine", dat ter ere van de vastberadenheid van het Amerikaanse mariniers bij de herovering. Ook aan een licht vliegdekschip ( de USS Bellau Wood) uit de Tweede Wereldoorlog en een amfibisch aanvalsschip uit de jaren 70 (USS Belleau Wood - LHA-3), werd de naam "Belleau Wood" verbonden. De Slag bij het Bois Belleau was ook een strijd van groot psychologisch belang!

 

 

 

 

Meer artikels
Havrincourt War Memorial 'Gloire Aux Enfants'. 20-11-2017
Havrincourt Frankrijk.

De Derde Slag, of liever het debacle, bij Ieper was zeker een zure appel voor de Britse legerleiding, maar het was ook slecht voor het moreel van het Britse leger en voor het Britse thuisfront.

lees meer ...
Vredesmonument 14-05-2018
Zonnebeke Belgiƫ.

Een eeuw geleden, in april 1918, bleek plots dat de geleverde inspanningen van de herfstmaanden 1917 een nutteloze krachtverspilling geweest waren.

lees meer ...
De Ijzeren Oogst 'The Iron Harvest'. 01-02-2016
Geluveld (Zonnebeke) Belgiƫ.

Langsheen het ganse voormalige Westelijke Front, liggen er nog steeds blindgangers en allerhande achtergelaten munitie.

lees meer ...