Diksmuide België.
Kerstbestand aan de IJzer.
Diksmuide België.

Kerstdag, de eerste Kerst aan het IJzerfront. De Duitsers, aan de overkant  van het water, zongen ‘Stille nacht, heilige nacht’ en riepen ‘Vrolijk Kerstfeest’!  Aan weerszijden van de licht dichtgevroren IJzer bemerkte men dat de kerstwensen gemeend waren! Beide partijen schoven geschenken naar elkaar. Te midden van de loopgraven, modderpoelen en ondergelopen bomkraters werd Diksmuide een tijdelijk oord van rust en vrede. De oorlog kon eventjes vergeten worden.

 

Die avond kwam de 5e compagnie van het 1e regiment karabiniers de grenadiers aan de Hoge Brug aflossen. Bij het naderen kregen zij van de eerste grenadiers die zij er ontmoetten de meest ondenkbare verhalen te horen: ‘ … aan de Hoge Brug wordt niet meer geschoten … we hoorden in de loop van de dag kerstliederen zingen …’ . In de loopgraven bij de Hoge Brug, in de koude vriesnacht, wachtten de karabiniers gespannen de volgende dag af.

 

De voormiddag van tweede kerstdag was al een hele tijd gevorderd en er was nog geen schot gelost, toen er plots Duitse soldaten naar de overkant riepen: “Kameraden gar nicht schiessen!” Voorzichtig staken ze eerst een paar handen en dan hun hoofd boven de borstwering. De tegenpartij deed het zelfde en algauw zat iedereen bovenop de loopgraven genoeglijk te roken en elkaar lachend te bekijken. Enkelen waagden zich op de in de IJzer vooruitstekende aanzet van de IJzerbrug die bij de vernieling niet in de lucht gevlogen was. Hier was de afstand tussen de vijandelijke stellingen nog amper 10 meter. Omstreeks 14u30 verscheen een Duitse majoor op deze brug, het was majoor William Anderson, een protestant afkomstig uit Beieren. Hij was vergezeld van een ordonnans die een monstrans droeg. Hij vroeg naar een Belgische officier, want hij wou deze monstrans als teken van vrede aan de Belgen overhandigen. Kapitein-commandant Guillaume Le Maire en aalmoezenier Sabin Vandermeiren kwamen ter plaatse. Voorzichtig werd er een koord over de IJzer geschoven. Men stak de monstrans in een linnen zak en bevestigde die aan de koord. Behoedzaam trok men de monstrans naar de Belgische kant en overhandigde die aan de aalmoezenier. De Belgische militairen waren diep onder de indruk van dit mooie gebaar. Ze groetten de Duitsers respectvol en bedankten hen voor dit kerstvolle gebaar. Daarna keerden ze terug naar hun linies. Kort daarna gingen de gevechten weer van start. De monstrans staat nu tentoongesteld in de IJzertoren te Diksmuide.

 

Was dit Diksmuidse kerstbestand iets uniek? Neen, ook aan het Duits-Franse front en het Duits–Britse front werd er hier en daar verbroederd. Ook in de Belgische sector beperkte de verbroedering zich niet tot één plaats.

 

De Belgische grenadier Petrus De Man herinnerde zich ook een dergelijk gebeuren. Zijn verhaal situeerde zich in 1914 en eveneens in de omgeving van Diksmuide. Duitse en Belgische soldaten zongen er met Kerstmis samen kerstliederen en kwamen daarna voorzichtig uit de loopgraven om met elkaar te verbroederen. Eén Belgische soldaat trok zelfs met een vlot naar de overkant van de IJzer. Hij sprak er met de Duitsers en kwam dan terug met wat tabak en drank. Voor Petrus was dit nog steeds de mooiste en onvergetelijkste dag van zijn leven, maar van een met goud bezette monstrans herinnerde hij zich niets… We mogen niet uit het oog verliezen dat de communicatie in die eerste linies beperkt was. Manschappen die zich één kilometer verder bevonden, verkeerden toen vaak in een heel andere situatie. Deze reconciliaties bleven dan ook beperkt tot plaatselijke onderonsjes. De legerleiding vreesde dat dit soort verbroederingen een einde zou maken aan de vechtlust van hun ondergeschikten. Dergelijke verbroederingsacties werden daarom officieel streng verboden, doch hun vrees bleek ongegrond want de daarop volgende veldslagen zouden nog miljoenen levens eisen.

Meer artikels
Fort Loncin 'Flame of Remembrance'. 11-08-2014
Loncin (Luik) België.

Rond 15 uur werd de beschieting nog erger. Op het midden massief, boven de laatste dekking van het garnizoen vielen er 20 à 30 granaten per minuut. Ik was er toen van overtuigd dat de vijand weldra zijn voetvolk naar het fort zou laten oprukken. Ik waarschuwde dus dat men nog voor de avond of ten laatste 's anderdaags bij zonsopgang een stormloop mocht verwachten.

lees meer ...
Monument van de 152e RI 'Diables Bleus'. 16-03-2015
Hartmannswillerkopf (Vieil Armand) Frankrijk.

Op de Hartmannswillerkopf begon de strijd al in de tweede helft van december 1914, dat gebeurde weliswaar op kleine schaal, het waren vooral Duitse en Franse patrouilles die elkaar op de berg tegenkwamen en slaags raakten.

lees meer ...
The Lone Tree. 07-09-2015
Loos ( Loos-en-Gohelle) Frankrijk.

Tussen Vermelles en Loos staat 'The Lone Tree', de eenzame boom.

lees meer ...