Maricourt Frankrijk.
'A ses enfants morts pour la France 1914-1918'.
Maricourt Frankrijk.

Maricourt ligt  op de departementale weg D 938, halverwege tussen  Albert en Péronne in de Somme.  Zoals vele dorpjes in de regio werd Maricourt totaal vernietigd door het oorlogsgeweld en werd het tussen de twee Wereldoorlogen heropgebouwd.

 

Louis Jonot was 41 jaar oud toen de oorlog uitbrak, hoewel hij getrouwd was en drie kinderen ten laste had werd hij toch opgeroepen als reservist. Louis kwam terecht bij een eenheid die wegen en spoorlijnen moest bewaken. Doch door de zware verliezen werden ook de reservisten al vlug ingezet voor de zelfde taken als de actieve eenheden. Zo kwam Louis Jonot bij het 228e R.I. (infanterie regiment) terecht en trok mee naar de Somme. Vanaf oktober 1914 was het front gestabiliseerd. Het front aan de Somme toen in handen van het Franse Leger, was een linie ten noord-zuiden en liep voor de dorpen: Beaumont-Hamel, Thiepval, La Boisselle, Fricourt, Maricourt, Curlu, Dompierre, Faÿ, Chaulnes en Maucourt. De Duitsers bezetten de heuvelrij die de valleien van de waterlopen de Ancre en de Somme overschouwden. Beide legers dolven loopgraven, bouwden schuilplaatsen en verdedigingsposten en installeerden prikkeldraadversperringen van soms 40 meter breed, die een niemandsland van 300 tot soms 500 meter breed afzonderde.

 

Louis noteerde in die periode, op een in acht geplooid doorzichtig blad papier en klein geschreven, zijn belevenissen. “14 oktober, om 6uur vertrokken we naar Bray sur Somme”. Op 21 oktober was Louis voor de eerste keer in Maricourt. Die dag schreef hij: “rond 3u, na een rare trip, geraakten weinig mannen hier zonder te vallen, het regende een beetje en dat maakte de leemachtige grond heel glad. Onze kapitein viel en blesseerde zich aan de knie, de luitenant nam het bevel over. We doorkruisten het dorp, of toch tenminste de ruïnes van het dorp Maricourt. Geen enkel huis was nog intact. Deze streek was het theater van hevige gevechten waar velen van de onzen sneuvelden, ’s avonds trokken we naar achteren naar schuilloopgraven waar we de nacht doorbrachten.”

 

Op 30 oktober lezen we: “ Het dorp Maricourt werd opnieuw beschoten door de Duitsers, die wisten dat de officieren en het keukenpersoneel zich daar bevonden, er vielen enkele gewonden. Het weinige volk die er nog was verschool zich in de nog niet ingestorte kelders.” 5 november: “ ‘s morgens keerden we terug naar Maricourt, onze sectie bleef in putten langsheen de weg, we rustten uit en wasten ons. Het was lang geleden dat we water zagen. We kregen warm eten, dat maakte ons gelukkig.” 10 november: “Aanval werd afgeslagen, maar werd op een ander punt herhaald. Koude nacht. Om 5u ’s morgens keerden we terug naar onze putten in Maricourt, we passeerden er de dag van de 11de , geen nieuws.”

 

Half november er viel sneeuw en het vroor, de  in de loopraven plat getrappelde sneeuw  smolt en zorgde er voor een 10 cm dikke modderlaag. Vele mannen werden ziek en beklaagden zich. Ze waren bedekt met modder, zelfs het kleur van hun jassen was niet meer zichtbaar. In de morgen van 17 november keerden ze terug naar Maricourt naar hun oude verblijfplaats. De zon scheen en de mannen wasten zich en reinigden zo goed als mogelijk hun wapens, materiaal en uniformen. Op 22 november trokken ze vijf keer op wacht en waren van dienst in het dorp. De mannen leden kou, de voeten voelden aan als ijsblokken. Velen waren ziek.

 

Op 23 november schreef Louis: “ In Maricourt, in een oud gebouw, slaagden we er in om een vuur te stoken, en we namen er een bad.”   Op 25 november trok de eenheid van Louis terug naar de voorste linies. De 26e november schreef Louis er zijn twee laatste woorden op zijn zorgvuldig geplooid blad:  “Journée humide”, “vochtige dag.”

De volgende dag kreeg Louis in de eerste linie ten noordoosten van Maricourt, tussen 8 en 10 uur, een fatale kogel in het hoofd, hij werd zwaar gewond afgevoerd naar Maricourt en van daar naar de  gemeente Suzanne waar hij om 19 uur overleed. Soldaat Louis Alexandre Jonot werd eerst begraven in Suzanne, maar rust nu in het Cimetière Militaire de Rancourt (Somme).Voor Louis was de oorlog driest tot een einde gekomen, maar voor het dorpje Maricourt was dat niet het geval, vanaf januari 1915 zou het nog vaak het strijdtoneel zijn van hevige gevechten en beschietingen en dat tot het volledig tot puin was herleidt, de rust kwam er pas terug na de bevrijding van 1918.

 

Meer artikels
Belgische Militaire Begraafplaats Ramskapelle. 17-10-2016
Ramskapelle België.

Het dorpje Ramskapelle lag gedurende de ganse oorlog aan het IJzerfront.

lees meer ...
Franse begraafplaats Saint-Charles-de-Potyze. 'Emile Monet'. 22-12-2014
Ieper België.

Op 13 december 2014  werd op de Franse begraafplaats Saint-Charles-de-Potyze stilgestaan bij het graf van  Émile Monet, één van de vele militairen die hier in 1914 in de regio sneuvelden.

lees meer ...
Vittoriale Degli Italiani. 06-08-2018
Gardone Riviera Italië.

Op een heuvel in Gardone Riviera ligt een van de meest bijzondere bezienswaardigheden aan het Gardameer: het museum Vittoriale Degli Italiani.

lees meer ...